Rośliny w mieszkaniu toksyczne dla kota

Toksyczne rośliny doniczkowe i kwiaty cięte.
Które z nich są niebezpieczne dla kota?

(Na końcu tekstu szeroka lista roślin wraz z krótkim opisem)

  Rośliny są piękne, poprawiają wygląd mieszkania i wiele osób nie wyobraża sobie bez nich domu. Problem zaczyna się wtedy, gdy w tym samym domu mieszka kot. Dla niego roślina nie jest tylko ozdobą. Może być czymś, co się rusza, pachnie, szeleści, zwisa z półki albo po prostu aż prosi się o ugryzienie.
  Dlatego dzisiaj opowiem Ci o toksycznych roślinach doniczkowych i kwiatach ciętych, które często pojawiają się w naszych domach. Wyjaśnię też, co właściwie oznacza, że roślina jest toksyczna, bo nie każda działa na organizm kota w taki sam sposób.

  Roślina toksyczna to taka, która zawiera substancje mogące zaszkodzić kotu po zjedzeniu, polizaniu albo innym kontakcie. Jedne powodują silne pieczenie pyska, ślinienie, wymioty lub biegunkę. Inne mogą uszkadzać nerki, wątrobę, serce albo układ nerwowy. Są też takie, które mogą doprowadzić do drgawek, problemów z oddychaniem, utraty przytomności, a nawet śmierci. Niebezpieczny nie zawsze jest wyłącznie zjedzony liść. Toksyczne mogą być również kwiaty, łodygi, cebule, korzenie, nasiona, owoce, sok roślinny i pyłek. Czasami zagrożenie stanowi nawet woda z wazonu. Kot może otrzeć się o roślinę, ubrudzić sierść albo łapę, a później zlizać toksyczną substancję podczas mycia.
  Dlatego zanim przyniesiesz do domu nową roślinę albo postawisz na stole bukiet, sprawdź, co dokładnie się w nim znajduje i czy jest bezpieczne dla kota.
 

  Toksyczna roślina nie zawsze działa w ten sam sposób.
Słowo „toksyczna” nie opisuje jednego konkretnego rodzaju zatrucia. Rośliny zawierają różne substancje i mogą oddziaływać na zupełnie inne części organizmu kota. Niektóre powodują przede wszystkim miejscowe podrażnienie. Po ugryzieniu liścia kot może nagle zacząć się ślinić, potrząsać głową, mlaskać, pocierać pysk łapami albo odmawiać jedzenia, ponieważ jama ustna piecze i boli. Inne drażnią żołądek oraz jelita, wywołując wymioty, biegunkę, ból brzucha i brak apetytu. Przy silnym albo długo utrzymującym się zatruciu może dojść również do odwodnienia i osłabienia. Są też rośliny działające na serce, nerki, wątrobę lub układ nerwowy. Wtedy początkowo mogą pojawić się dość niepozorne objawy, takie jak wymioty, ślinienie czy osowiałość, ale stan kota może się później gwałtownie pogorszyć. Brak poważnych objawów bezpośrednio po kontakcie nie oznacza więc, że zagrożenie minęło.

Na przebieg zatrucia wpływa między innymi:

- gatunek rośliny,
- rodzaj zawartej w niej toksyny,
- część rośliny, z którą kot miał kontakt,
- zjedzona ilość,
- sposób narażenia,
- masa ciała kota,
- wiek i stan zdrowia,
- czas, jaki upłynął od zdarzenia,
- szybkość rozpoczęcia leczenia.
Nie da się więc ocenić ryzyka wyłącznie na podstawie wielkości brakującego kawałka liścia. W przypadku niektórych roślin niewielka ilość może być znacznie bardziej niebezpieczna niż zjedzenie większego fragmentu rośliny działającej głównie drażniąco.

Wysoka półka nie sprawia, że roślina staje się bezpieczna

  Postawienie toksycznej rośliny wysoko nie oznacza, że kot nigdy się do niej nie dostanie. Koty potrafią wskoczyć na szafę z parapetu, stołu, oparcia kanapy, regału albo innego mebla. Czasami wystarczy przesunąć krzesło lub pozostawić obok karton, aby niedostępna wcześniej półka nagle znalazła się w zasięgu kota. Nie należy też zakładać, że skoro kot dotąd nie interesował się roślinami, nigdy nie zacznie tego robić. Może zainteresować go nowy zapach, poruszający się liść, owad siedzący na roślinie, świeża ziemia albo krople wody pozostawione po podlewaniu. Zwisające pędy mogą zachęcać do łapania łapą i gryzienia. Duże liście mogą stać się kryjówką albo miejscem do ocierania. Doniczka stojąca na szafie może zostać zrzucona razem z całą zawartością. Wtedy kot ma dostęp nie tylko do rośliny, ale również do korzeni, bulw albo cebuli, w których czasami znajduje się większe stężenie toksycznych substancji.

  Jeżeli roślina może wywołać ciężkie zatrucie, nie wystarczy ustawić jej „poza zasięgiem”. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest nieprzynoszenie jej do domu, w którym mieszka kot. Liście, płatki i pyłek nie pozostają wyłącznie w doniczce Nawet jeśli kot rzeczywiście nie dosięgnie samej rośliny, jej fragmenty mogą dosięgnąć kota.
  Liście wysychają, odrywają się i spadają na podłogę. Z kwiatów odpadają płatki, pręciki i nasiona. Z niektórych roślin może osypywać się pyłek. Wystarczy, że znajdzie się on na parapecie, stole, podłodze albo sierści kota. Kot może przejść po rozsypanym pyłku, a następnie dokładnie umyć łapy. Może położyć się pod rośliną, otrzeć o nią grzbietem albo ogonem, a później zlizać wszystko podczas pielęgnacji futra.
  Ryzyko stanowią także fragmenty roślin wyrzucane po przycinaniu. Odcięte liście, suche kwiaty i łodygi nie przestają być niebezpieczne tylko dlatego, że zostały usunięte z doniczki. Nie zostawiaj ich na blacie, stole, podłodze ani w otwartym koszu. Po pielęgnacji rośliny dokładnie posprzątaj miejsce pracy, umyj ręce, narzędzia i powierzchnie, na których mogły pozostać resztki soku, liści albo pyłku. Jeżeli przy przesadzaniu, przycinaniu albo przenoszeniu rośliny uszkodzisz jej liść lub łodygę, od razu usuń wyciekający sok i dokładnie umyj powierzchnię. Nie czekaj, aż zaschnie, ponieważ kot może przejść po zabrudzonym miejscu albo położyć się obok.
  Sok roślinny może trafić na łapy, sierść i oczy. Kot nie musi połknąć całego kawałka rośliny. Może dotknąć łapą złamanej łodygi, przejść po soku, który skapnął na podłogę, albo otrzeć się o uszkodzony liść. Później podczas mycia zlizuje substancję z futra i łap. Sok może również dostać się bezpośrednio do pyska albo oka, powodując ból, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk, łzawienie i mrużenie oczu.

  Woda z wazonu i podstawki także może być niebezpieczna. Woda z wazonu pachnie inaczej niż zwykła woda w misce, stoi w nietypowym naczyniu i często znajduje się na stole, czyli dokładnie tam, gdzie nie powinna interesować kota, a przez to potrafi być jeszcze bardziej kusząca. Do wody mogą przedostawać się substancje z łodyg, liści i kwiatów. Mogą się w niej znajdować również opadłe płatki, pyłek, fragmenty roślin oraz preparaty dodawane do bukietów. W przypadku niektórych silnie toksycznych kwiatów niebezpieczna może być także woda, w której stały cięte łodygi. Podobne ryzyko dotyczy wody zbierającej się w podstawkach pod doniczkami. Oprócz substancji pochodzących z rośliny mogą się w niej znaleźć nawozy, środki przeciw szkodnikom oraz inne preparaty używane podczas pielęgnacji. Nie pozwalaj kotu pić z wazonu ani z podstawki. Nie zostawiaj też wody po kwiatach w wiadrze, dzbanku lub zlewie, jeżeli kot może się do niej dostać.

  Bukiet mieszany trzeba sprawdzić w całości. W bukiecie nie znajdują się wyłącznie duże, najbardziej widoczne kwiaty. Mogą być w nim również drobniejsze kwiaty, liście, trawy, gałązki, owoce ozdobne i zielone dodatki. Nie wystarczy więc rozpoznać dwóch czy trzech głównych gatunków. Trzeba sprawdzić każdy element, także niepozorną gałązkę wypełniającą przestrzeń pomiędzy kwiatami. Jeżeli nie wiesz, co znajduje się w bukiecie, zapytaj o dokładne nazwy roślin. Samo określenie „zieleń dekoracyjna” albo „dodatek florystyczny” nie pozwala ocenić bezpieczeństwa. Nie opieraj się wyłącznie na aplikacji rozpoznającej rośliny. Może ona pomóc w poszukiwaniu nazwy, ale podobnie wyglądające gatunki bywają mylone, a błędna identyfikacja może prowadzić do zaniżenia ryzyka.

  Suszona roślina nadal może być toksyczna. Suszenie nie musi usuwać substancji toksycznych. Niebezpieczne mogą być także:

- suche bukiety,
- wianki,
- stroiki,
- potpourri,
- dekoracyjne gałązki,
- zasuszone liście i kwiaty,
- świąteczne ozdoby z naturalnych roślin.
Suche elementy dodatkowo łatwo się kruszą i rozsypują. Kot może znaleźć niewielki kawałek na podłodze długo po tym, jak dekoracja została przestawiona albo wyrzucona.

Objawy zatrucia rośliną

  Objawy zależą od rodzaju rośliny i zawartej w niej substancji. Mogą pojawić się od razu, po kilku godzinach, a w niektórych przypadkach jeszcze później.

Zwróć uwagę na:

- ślinienie,
- mlaskanie i częste przełykanie,
- pocieranie pyska łapami,
- potrząsanie głową,
- zaczerwienienie lub obrzęk warg i języka,
- trudności z przełykaniem,
- niechęć do jedzenia,
- wymioty,
- biegunkę,
- ból brzucha,
- osowiałość,
- osłabienie,
- chowanie się,
- nietypowe pobudzenie,
- chwiejny chód,
- problemy z utrzymaniem równowagi,
- drżenia mięśni,
- drgawki,
- rozszerzone albo zwężone źrenice,
- zaburzenia oddychania,
- zaburzenia rytmu serca,
- omdlenie lub zapaść,
- wzmożone pragnienie,
- częstsze oddawanie moczu,
- wyraźne zmniejszenie ilości moczu,
- brak oddawania moczu,
- blade albo zażółcone dziąsła,
- utratę przytomności.
  Nie czekaj na pojawienie się wszystkich objawów. Kot może mieć tylko jeden z nich, a mimo to wymagać pilnego leczenia. Nie czekaj też, aż kot zacznie wyglądać na bardzo chorego. Przy niektórych zatruciach pierwsze objawy są łagodne, mimo że toksyna zaczyna już uszkadzać narządy. Wczesna pomoc może zapobiec ciężkiemu zatruciu, natomiast opóźnienie leczenia znacznie pogarsza rokowanie.

Co zrobić, kiedy kot miał kontakt z rośliną?

  Najpierw odsuń kota od rośliny i uniemożliw mu ponowny kontakt. Najlepiej przenieś go do osobnego, bezpiecznego pomieszczenia, zanim zaczniesz sprzątać.

Następnie sprawdź:

- jaką roślinę kot mógł ugryźć lub polizać,
- której części brakuje,
- ile mniej więcej mógł zjeść,
- kiedy mogło do tego dojść,
- czy na pysku, łapach lub futrze widać sok, pyłek albo fragmenty rośliny,
- czy kot ma już jakiekolwiek objawy.
Zrób kilka wyraźnych zdjęć całej rośliny. Sfotografuj również liście, kwiaty, łodygę, doniczkę i etykietę z nazwą, jeżeli nadal ją masz.

  Zabezpiecz fragment rośliny albo jej opakowanie i zabierz je do lecznicy. Nie wkładaj próbki luzem do transportera. Umieść ją w zamkniętym woreczku lub pojemniku, żeby kot nie miał do niej ponownego dostępu.

  Jeżeli na sierści albo łapach znajduje się pyłek lub sok, nie pozwalaj kotu się wylizywać. Możesz ostrożnie przemyć zabrudzone miejsce letnią wodą, o ile zrobisz to bezpiecznie i bez opóźniania wyjazdu do lecznicy. Nie używaj płynów do mycia naczyń, środków czystości, alkoholu ani przypadkowych kosmetyków. Jeżeli substancja dostała się do oka, możesz rozpocząć delikatne płukanie letnią wodą albo jałowym roztworem soli fizjologicznej. Nie stosuj kropli i maści przeznaczonych dla ludzi bez polecenia lekarza weterynarii. Jeżeli w pysku znajduje się luźny fragment rośliny, możesz go delikatnie usunąć, ale tylko wtedy, gdy dobrze go widzisz i nie ryzykujesz ugryzienia. Nie wkładaj palców głęboko do pyska i nie próbuj na siłę wyciągać czegoś, czego nie widzisz.
Zadzwoń do weterynarza od razu po zabezpieczeniu kota. Nie poświęcaj kilkudziesięciu minut na samodzielne przeszukiwanie internetu, jeżeli istnieje możliwość kontaktu z silnie toksyczną rośliną.

Czego nie robić po zatruciu?

Przede wszystkim nie wywołuj samodzielnie wymiotów.

Nie podawaj kotu:

- wody utlenionej,
- soli,
- mleka,
- oleju,
- masła,
- surowego jajka,
- leków dla ludzi,
- preparatów na wymioty lub biegunkę,
- węgla aktywnego bez zaleceń weterynarza,
- dużej ilości wody lub jedzenia na siłę.
  Domowe sposoby mogą pogorszyć stan kota, spowodować kolejne zatrucie, uszkodzić przewód pokarmowy albo doprowadzić do zachłyśnięcia. Węgiel aktywny bywa stosowany w leczeniu wybranych zatruć, ale nie wiąże każdej toksyny i nie jest bezpieczny dla każdego pacjenta. Jeżeli kot jest osłabiony, wymiotuje, ma drgawki, trudności z połykaniem albo zaburzenia świadomości, próba podania czegokolwiek do pyska może być szczególnie niebezpieczna. Nie czekaj również, aż kot sam zwymiotuje. Nawet jeśli w wymiotach znajdzie się fragment liścia, część substancji mogła już zostać wchłonięta.

Kiedy kontaktować się z weterynarzem, a kiedy natychmiast jechać?

  Skontaktuj się z weterynarzem po każdym potwierdzonym lub podejrzewanym kontakcie z toksyczną rośliną. Zadzwoń także wtedy, gdy nie potrafisz jednoznacznie rozpoznać gatunku albo nie wiesz, jaka ilość mogła zostać zjedzona.

Podczas rozmowy podaj:

- nazwę rośliny, jeśli ją znasz,
- część rośliny, z którą kot miał kontakt,
- przypuszczalną ilość,
- czas zdarzenia,
- wagę i wiek kota,
- choroby przewlekłe,
- przyjmowane leki,
- wszystkie zauważone objawy.
  Lekarz może poprosić Cię o przesłanie zdjęcia, obserwację kota albo natychmiastowy przyjazd. Nie ograniczaj jednak działania do telefonu, jeżeli kot ma objawy alarmowe albo wiesz, że miał kontakt z rośliną mogącą ciężko uszkadzać nerki, wątrobę, serce lub układ nerwowy.

Natychmiast jedź do lecznicy, jeżeli:

- kot miał kontakt z prawdziwą lilią lub liliowcem,
- zjadł część oleandra, sagowca, konwalii, zimowitu, azalii albo innej silnie toksycznej rośliny,
- nie wiesz, co zjadł, a pojawiły się objawy,
- ma trudności z oddychaniem,
- jego język, wargi albo gardło są wyraźnie obrzęknięte,
- nie może przełykać śliny,
- wielokrotnie wymiotuje,
- ma silną biegunkę,
- jest bardzo osłabiony,
- chwieje się lub przewraca,
- ma drżenia albo drgawki,
- zachowuje się nietypowo,
- traci przytomność,
- ma bardzo blade albo żółte dziąsła,
- przestał oddawać mocz,
- doszło do zapaści.
  Jeżeli kot ma problemy z oddychaniem, drgawki albo traci przytomność, nie próbuj niczego podawać mu do pyska. Umieść go bezpiecznie w transporterze i jedź do najbliższej czynnej lecznicy, uprzedzając ją telefonicznie, że przywozisz kota z podejrzeniem zatrucia.

Toksyczne rośliny doniczkowe

  Poniższa lista obejmuje rośliny często spotykane w domach. Przy każdej znajdziesz informację o niebezpiecznych częściach, możliwych objawach i pilności działania.
  Nie jest to lista wszystkich istniejących gatunków i odmian. Jeżeli nie widzisz tutaj konkretnej rośliny, nie oznacza to automatycznie, że jest bezpieczna.

- Aglaonema, Aglaonema spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie sok.
Możliwe objawy: silne pieczenie i ból jamy ustnej, ślinienie, obrzęk języka lub warg, wymioty, trudności z przełykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Przy narastającym obrzęku albo problemach z oddychaniem jedź natychmiast.

- Aloes zwyczajny, Aloe vera
Niebezpieczne części: przede wszystkim sok znajdujący się pod zewnętrzną warstwą liścia.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, brak apetytu, osowiałość, osłabienie.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie jeżeli kot zjadł większy fragment albo ma objawy.

- Alokazja, Alocasia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: nagły ból i pieczenie pyska, intensywne ślinienie, obrzęk, wymioty, problemy z przełykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy obrzęku gardła albo duszności jedź natychmiast.

- Anturium, Anthurium spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: pieczenie pyska, ślinienie, obrzęk języka, wymioty, trudności z przełykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Duszność wymaga natychmiastowej pomocy.

- Azalia i różanecznik, Rhododendron spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia, drżenia, zaburzenia neurologiczne, zapaść.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

- Begonia, Begonia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie korzenie, bulwy i kłącza.
Możliwe objawy: podrażnienie jamy ustnej, ślinienie, wymioty, ból pyska i trudności z przełykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Zjedzenie części podziemnej wymaga pilniejszej oceny.

- Bluszcz pospolity, Hedera helix
Niebezpieczne części: liście, łodygi i owoce.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, podrażnienie skóry i pyska.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie przy nasilonych objawach.

- Cyklamen, Cyclamen spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie bulwy i korzenie.
Możliwe objawy: silne ślinienie, wymioty, biegunka, zaburzenia rytmu serca, drgawki i zapaść.
Co robić: po zjedzeniu bulwy albo pojawieniu się objawów natychmiast jedź do weterynarza.

- Difenbachia, Dieffenbachia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie sok.
Możliwe objawy: bardzo silne pieczenie pyska, ślinienie, obrzęk języka lub gardła, wymioty i trudności z przełykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy dużym obrzęku albo problemach z oddychaniem jedź natychmiast.

-Dracena, Dracaena spp.
Niebezpieczne części: liście i pozostałe części rośliny.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, brak apetytu, osłabienie, rozszerzone źrenice.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, zwłaszcza przy powtarzających się wymiotach lub wyraźnym osłabieniu.

- Epipremnum złociste, pothos, Epipremnum aureum
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: pieczenie i ból jamy ustnej, ślinienie, obrzęk, wymioty, trudności z połykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Przy problemach z oddychaniem jedź natychmiast.

- Eukaliptus, Eucalyptus spp.
Niebezpieczne części: liście i zawarte w nich olejki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia koordynacji, objawy neurologiczne.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Po spożyciu olejku albo pojawieniu się zaburzeń neurologicznych jedź natychmiast.

- Fikus, Ficus spp.
Dotyczy między innymi fikusa benjamina, sprężystego i lirolistnego.
Niebezpieczne części: liście, łodygi i mleczny sok.
Możliwe objawy: podrażnienie skóry i jamy ustnej, ślinienie, wymioty, biegunka, łzawienie i podrażnienie oczu.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie jeżeli sok dostał się do oka.

- Filodendron, Philodendron spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: silny ból i pieczenie pyska, ślinienie, obrzęk, wymioty, brak apetytu i problemy z połykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy obrzęku gardła lub duszności jedź natychmiast.

- Grubosz jajowaty, drzewko szczęścia, Crassula ovata
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: wymioty, osowiałość, osłabienie i zaburzenia koordynacji.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, zwłaszcza przy problemach z równowagą.

- Kalanchoe, żyworódka, Kalanchoe spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie i zaburzenia rytmu serca.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem. Przy osłabieniu, omdleniu lub podejrzeniu zaburzeń pracy serca jedź natychmiast.

- Kaladium, Caladium spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: pieczenie i ból pyska, ślinienie, obrzęk, wymioty i trudności z przełykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Objawy oddechowe wymagają natychmiastowej pomocy.

- Kroton, Codiaeum variegatum
Niebezpieczne części: cała roślina i sok.
Możliwe objawy: podrażnienie skóry i jamy ustnej, ślinienie, wymioty, biegunka oraz podrażnienie oczu.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeżeli kot zjadł roślinę albo objawy nie ustępują.

- Monstera, Monstera spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: silne pieczenie i ból jamy ustnej, ślinienie, obrzęk języka lub warg, wymioty i problemy z połykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy duszności albo dużym obrzęku jedź natychmiast.

- Oleander, Nerium oleander
Niebezpieczne części: cała roślina, również suche fragmenty i woda, w której stały gałązki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drżenia, zapaść i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza, nawet jeżeli kot nie ma jeszcze objawów.

- Palma sagowa, sagowiec, Cycas revoluta
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie nasiona.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, krew w kale, silne osłabienie, zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenie wątroby, drgawki i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza. Nie czekaj na objawy.

- Poinsecja, gwiazda betlejemska, Euphorbia pulcherrima
Niebezpieczne części: liście, łodygi i mleczny sok.
Możliwe objawy: podrażnienie pyska, ślinienie, wymioty, biegunka, podrażnienie skóry i oczu.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie jeżeli sok dostał się do oka albo objawy są silne.

- Sansewieria, wężownica, Dracaena trifasciata
Niebezpieczne części: liście i pozostałe części rośliny.
Możliwe objawy: ślinienie, nudności, wymioty i biegunka.
Co robić: zadzwoń do weterynarza, jeśli kot zjadł roślinę lub ma objawy.

- Skrzydłokwiat, Spathiphyllum spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ból i pieczenie jamy ustnej, ślinienie, obrzęk, wymioty oraz problemy z połykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Przy problemach z oddychaniem jedź natychmiast.
Skrzydłokwiat nie jest prawdziwą lilią z rodzaju Lilium i nie powoduje typowego dla nich ostrego uszkodzenia nerek, ale nadal może wywołać bolesne podrażnienie jamy ustnej.

- Syngonium, zroślicha, Syngonium spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: pieczenie pyska, ślinienie, obrzęk języka i warg, wymioty oraz trudności z przełykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy duszności jedź natychmiast.

- Szczawik trójkątny Oxalis triangularis
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, drżenia, zaburzenia pracy nerek.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Przy osłabieniu, drżeniach lub zjedzeniu większej ilości jedź od razu.

- Szeflera, Schefflera spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: pieczenie i podrażnienie jamy ustnej, ślinienie, wymioty i problemy z połykaniem.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Narastający obrzęk wymaga pilnej pomocy.

- Wilczomlecze, Euphorbia spp.
Do tej grupy należą między innymi wilczomlecz trójżebrowy, wilczomlecz lśniący i wilczomlecz ołówkowy.
Niebezpieczne części: przede wszystkim mleczny sok.
Możliwe objawy: podrażnienie skóry i jamy ustnej, ślinienie, wymioty, biegunka, silne pieczenie i podrażnienie oczu.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Kontakt soku z oczami wymaga pilnej konsultacji.

- Zamiokulkas, Zamioculcas zamiifolia
Niebezpieczne części: cała roślina i jej sok.
Możliwe objawy: pieczenie i ból jamy ustnej, ślinienie, obrzęk, wymioty oraz trudności z przełykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy dużym obrzęku lub duszności jedź natychmiast.

Toksyczne kwiaty cięte i dodatki do bukietów

- Alstremeria, Alstroemeria spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście i łodygi.
Możliwe objawy: podrażnienie jamy ustnej i przewodu pokarmowego, ślinienie, wymioty i biegunka.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeżeli kot zjadł kwiat albo ma objawy.
Alstremeria bywa nazywana lilią peruwiańską, ale nie jest prawdziwą lilią z rodzaju Lilium i nie wywołuje typowego dla nich ostrego uszkodzenia nerek.

- Amarylis i hipeastrum, Amaryllis spp., Hippeastrum spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie, drżenia i spadek ciśnienia.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem. Po zjedzeniu cebuli albo przy objawach neurologicznych jedź natychmiast.

- Chryzantema, złocień, Chrysanthemum spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście i łodygi.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, brak apetytu, podrażnienie skóry i zaburzenia koordynacji.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeśli kot zjadł roślinę albo pojawiły się objawy.

- Eukaliptus, Eucalyptus spp.
Często występuje w bukietach jako zielony dodatek.
Niebezpieczne części: liście i olejki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia równowagi i inne objawy neurologiczne.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy zaburzeniach koordynacji, drżeniach lub silnym osłabieniu jedź natychmiast.

- Gipsówka, Gypsophila spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście i łodygi.
Możliwe objawy: podrażnienie przewodu pokarmowego, wymioty i biegunka.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, zwłaszcza przy nasilonych lub utrzymujących się objawach.

- Goździk, Dianthus spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście i łodygi.
Możliwe objawy: łagodne lub umiarkowane wymioty, biegunka i podrażnienie skóry.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeśli objawy nie ustępują.

- Hiacynt, Hyacinthus orientalis
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: intensywne ślinienie, podrażnienie pyska, wymioty, biegunka, ból brzucha i osłabienie.
Co robić: po pogryzieniu cebuli albo pojawieniu się nasilonych objawów pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

- Hortensja, Hydrangea spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście i pąki.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i osowiałość.
Co robić: zadzwoń do weterynarza, szczególnie po zjedzeniu większej ilości.

- Irys, kosaciec, Iris spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie kłącza i cebulki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, brak apetytu, ból brzucha i osowiałość.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie po zjedzeniu podziemnej części rośliny.

- Kalla, Zantedeschia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: silne pieczenie pyska, ślinienie, obrzęk języka i gardła, wymioty oraz trudności z przełykaniem.
Co robić: zadzwoń do weterynarza. Przy duszności albo dużym obrzęku jedź natychmiast.
Kalla bywa nazywana lilią, ale nie należy do prawdziwych lilii wywołujących u kotów ostrą niewydolność nerek.

- Konwalia majowa, Convallaria majalis
Niebezpieczne części: wszystkie części rośliny oraz woda, w której stały kwiaty.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drgawki i zapaść.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

- Lilie właściwe, Lilium spp.
Do tej grupy należą między innymi lilie azjatyckie, orientalne, tygrysie, wielkanocne, japońskie i odmiany typu Stargazer.
Niebezpieczne części: cała roślina, w tym płatki, liście, łodygi i pyłek. Niebezpieczna jest również woda z wazonu.
Możliwe objawy: początkowo wymioty, ślinienie, brak apetytu i osowiałość, a następnie ostre uszkodzenie nerek, wzmożone pragnienie, zmiany ilości oddawanego moczu, odwodnienie, ciężkie osłabienie i śmierć.
Co robić: po każdym możliwym kontakcie natychmiast jedź do weterynarza. Nie czekaj na objawy. Nawet niewielka ekspozycja może doprowadzić u kota do ciężkiego uszkodzenia nerek.

- Liliowce, Hemerocallis spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: wymioty, ślinienie, brak apetytu, osowiałość i ostre uszkodzenie nerek.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza, nawet jeżeli kot nie ma jeszcze objawów.

- Narcyz i żonkil, Narcissus spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula. Zagrożenie może stanowić także woda z wazonu.
Możliwe objawy: ślinienie, silne wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie, drżenia, spadek ciśnienia i zaburzenia rytmu serca.
Co robić: po zjedzeniu cebuli albo pojawieniu się nasilonych objawów pilnie jedź do weterynarza.

- Oleander, Nerium oleander
Niebezpieczne części: wszystkie części, również suche liście i woda z wazonu.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaburzenia rytmu serca, osłabienie, drżenia, zapaść i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

- Piwonia, Paeonia spp.
Niebezpieczne części: kwiaty, liście, łodygi i korzenie.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha i osowiałość.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeżeli kot zjadł roślinę lub ma objawy.

- Tulipan, Tulipa spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: ślinienie, podrażnienie pyska, wymioty, biegunka, brak apetytu i ból brzucha. Po większej ekspozycji może pojawić się silne osłabienie oraz zaburzenia pracy serca.
Co robić: po zjedzeniu cebuli albo wystąpieniu nasilonych objawów pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

- Zimowit jesienny, Colchicum autumnale
Niebezpieczne części: cała roślina, w tym kwiaty, liście, nasiona i bulwa.
Możliwe objawy: silne wymioty, biegunka, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, uszkodzenie wątroby i nerek, zaburzenia oddychania, drgawki, wstrząs i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Nie znalazłaś rośliny na liście?

  Brak rośliny na tej liście nie oznacza, że możesz uznać ją za bezpieczną. Istnieją tysiące gatunków, odmian i mieszańców, a te same rośliny mogą być sprzedawane pod różnymi nazwami handlowymi.
  Przed zakupem poproś o dokładną nazwę gatunku, najlepiej również nazwę łacińską. Jeżeli kot miał już kontakt z niezidentyfikowaną rośliną, zrób zdjęcia, zabezpiecz jej fragment i skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Nie czekaj, aż kot zacznie wyglądać na chorego. W przypadku niektórych zatruć pomoc rozpoczęta przed pojawieniem się poważnych objawów może uratować jego zdrowie i życie.

🧡 Martyna
Kocia behawiorystka
Założycielka CatZone - Strefa Kotów