Toksyczne dla kota rośliny ogrodowe

Toksyczne rośliny ogrodowe.
Które z nich są niebezpieczne dla kota?

  Zabezpieczony ogród może dać kotu możliwość przebywania na świeżym powietrzu bez ryzyka ucieczki, zaginięcia albo wyjścia na ulicę. Sama siatka, wysokie ogrodzenie czy zamknięta furtka nie sprawiają jednak, że wszystko, co znajduje się w środku, automatycznie staje się dla niego bezpieczne.

  W ogrodzie mogą rosnąć kwiaty, byliny, rośliny cebulowe, krzewy, pnącza i drzewa zawierające substancje toksyczne dla kota. Jedne powodują podrażnienie pyska, ślinienie, wymioty lub biegunkę. Inne mogą wpływać na serce, nerki, wątrobę albo układ nerwowy, prowadząc do osłabienia, drgawek, trudności z oddychaniem, utraty przytomności, a nawet śmierci. Kot nie musi zjeść całej rośliny. Może podczas zabawy ugryźć liść, wykopać cebulę, otrzeć się o uszkodzoną łodygę, polizać sok z łapy albo pobawić się kwiatem, który spadł na ziemię. Niebezpieczne mogą być również nasiona, owoce ozdobne, suche fragmenty roślin oraz resztki pozostawione po przycinaniu.

  Dlatego zanim wypuścisz kota do zabezpieczonego ogrodu, sprawdź nie tylko siatkę, furtkę i możliwe drogi ucieczki. Przyjrzyj się także temu, co rośnie na rabatach, skalniakach, pod drzewami, przy ogrodzeniu i pomiędzy innymi roślinami.

Toksyczna roślina nie zawsze działa w ten sam sposób

  Określenie „toksyczna” nie oznacza jednego konkretnego rodzaju zatrucia. Rośliny zawierają różne substancje, które oddziałują na organizm kota w zupełnie inny sposób. Niektóre powodują głównie miejscowe podrażnienie. Po ugryzieniu liścia kot może zacząć intensywnie się ślinić, mlaskać, pocierać pysk łapą i odmawiać jedzenia, ponieważ jama ustna piecze i boli. Inne drażnią żołądek i jelita, wywołując wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz brak apetytu. Przy silnych lub długo utrzymujących się objawach może dojść do odwodnienia i znacznego osłabienia. Najgroźniejsze są rośliny wpływające na pracę serca, nerek, wątroby i układu nerwowego. W takim przypadku pierwsze objawy mogą wyglądać niepozornie, a stan kota może pogorszyć się po kilku godzinach. Brak objawów bezpośrednio po kontakcie nie oznacza więc, że zagrożenie minęło.

Na przebieg zatrucia wpływają między innymi:

- gatunek rośliny,
- część rośliny, z którą kot miał kontakt,
- ilość przyjętej toksyny,
- masa ciała kota,
- jego wiek i stan zdrowia,
- czas, jaki upłynął od zdarzenia,
- szybkość rozpoczęcia leczenia.
  Nie próbuj więc oceniać ryzyka wyłącznie na podstawie wielkości brakującego fragmentu. Czasami niewielka ilość silnie toksycznej rośliny stanowi większe zagrożenie niż zjedzenie dużego kawałka gatunku powodującego głównie podrażnienie przewodu pokarmowego.

Jak kot może zatruć się rośliną ogrodową?

  Nie każdy kot regularnie podgryza rośliny, ale nie można zakładać, że nigdy tego nie zrobi. Zainteresowanie może wzbudzić poruszający się liść, owad siedzący na kwiecie, świeżo przekopana ziemia, nowa roślina albo wystający spod podłoża korzeń.

Do kontaktu może dojść, kiedy kot:

- ugryzie liść, kwiat albo łodygę,
- wykopie i pogryzie cebulę, bulwę lub kłącze,
- zje nasiona albo owoce ozdobne,
- poliże sok z łapy lub sierści,
- otrze się o uszkodzoną roślinę,
- pobawi się opadłym kwiatem,
- zje fragment pozostawiony po przycinaniu,
- znajdzie suchą część rośliny na ziemi albo w kompoście.
  Niektóre rośliny pozostają toksyczne również po wysuszeniu. Zwiędnięte liście, gałęzie i kwiaty nie stają się automatycznie bezpieczne tylko dlatego, że przestały być częścią żywej rośliny.

Cebule, bulwy i kłącza

  W wielu popularnych roślinach ozdobnych największe stężenie toksycznych substancji znajduje się w częściach podziemnych. Dotyczy to między innymi tulipanów, narcyzów, hiacyntów, irysów i cyklamenów.

Dla kota cebula lub bulwa może być interesująca, ponieważ:

- wystaje z płytko przekopanej ziemi,
- zostaje wykopana podczas sadzenia,
- leży na rabacie przed posadzeniem,
- znajduje się w otwartej torbie albo skrzynce,
- zostaje wyrzucona na kompost,
- zostaje wykopana przez inne zwierzę
- bywa okrągła i turla się jak piłeczka.
  Po zakończeniu prac ogrodowych zbierz wszystkie cebule, bulwy, korzenie i fragmenty roślin. Nie zostawiaj ich na ziemi ani w otwartym pojemniku.

Rabaty i skalniaki

  Skalniak może wyglądać niewinnie, ponieważ rosnące na nim rośliny są zwykle niewielkie. Ich rozmiar nie ma jednak nic wspólnego z toksycznością. Na skalniakach i rabatach mogą znaleźć się między innymi wilczomlecze, ciemierniki, zimowity, irysy, konwalie, pierwiosnki, zawilce, jaskry i rozchodniki. Część z nich powoduje głównie podrażnienie przewodu pokarmowego, ale inne mogą działać na serce, nerki albo układ nerwowy.
  Rośliny rosnące nisko są dla kota szczególnie łatwo dostępne. Może przez nie przechodzić, położyć się pomiędzy nimi albo złamać łodygę łapą. Jeżeli uszkodzona roślina wydziela sok, substancja może trafić na sierść, skórę lub do oka, a następnie zostać zlizana podczas mycia.

Krzewy, żywopłoty i pnącza

  Krzew stojący przy ogrodzeniu może być dla kota kryjówką, punktem obserwacyjnym albo miejscem odpoczynku. Pnącze może zwisać dokładnie na wysokości pyska, a opadające owoce i nasiona trafiają bezpośrednio na ziemię. Do toksycznych roślin spotykanych w żywopłotach i przy ogrodzeniach należą między innymi cis, ligustr, bukszpan, trzmielina, bluszcz, glicynia, powojnik, azalia, różanecznik i złotokap. ASPCA wymienia między innymi bukszpan, powojnik, bluszcz oraz trzmielinę wśród roślin toksycznych dla zwierząt.
  Nie wystarczy przyciąć rośliny tak, aby kot nie dosięgnął głównych gałęzi. Liście, nasiona i owoce mogą opadać, a odcięte fragmenty mogą zostać rozwleczone po ogrodzie.

Drzewa ozdobne

  W ogrodach mogą rosnąć również toksyczne drzewa ozdobne. Niebezpieczne bywają ich liście, kora, nasiona, strąki lub owoce.

Szczególną ostrożność zachowaj przy:

- cisie,
- robinii akacjowej,
- złotokapie prowadzonym w formie drzewa,
- ostrokrzewie,
- niektórych gatunkach wawrzynu i laurowiśni.
  Nie opisuję tutaj drzew i krzewów owocowych, ponieważ trafią one do osobnego bloga razem z warzywami, owocami i ziołami.

Oczko wodne i wilgotne miejsca

  W pobliżu oczek wodnych często sadzi się kosaćce, kaczeńce, lobelie i inne rośliny lubiące wilgotne podłoże. Część z nich może być toksyczna. Niebezpieczne fragmenty mogą znaleźć się także w wodzie. Kot może napić się z oczka, do którego wpadły liście, nasiona albo świeżo odcięte łodygi. Nie oznacza to, że każde oczko wodne powoduje zatrucie, ale przy silnie toksycznych roślinach rosnących bezpośrednio nad wodą nie można wykluczyć kontaktu.

Rośliny wyrastające same

  Nie wszystkie rośliny w ogrodzie zostały przez Ciebie posadzone. Nasiona mogą zostać przyniesione przez wiatr, ptaki, inne zwierzęta albo znaleźć się w ziemi użytej podczas sadzenia.

W ogrodzie mogą samodzielnie pojawić się między innymi:

- jaskry,
- wilczomlecze,
- maki,
- psianki,
- szalej,
- barszcz,
- tojad,
- naparstnica,
- dziki bluszcz,
- konwalia rozrastająca się spod ogrodzenia.
  Regularnie sprawdzaj nie tylko rabaty, ale również miejsca pod krzewami, przy płocie, za kompostownikiem i w mniej używanych częściach ogrodu.

Przycinanie i porządki w ogrodzie

  Kontakt z toksyczną rośliną często zdarza się nie wtedy, gdy rośnie spokojnie na rabacie, ale podczas prac ogrodowych. Świeżo odcięte gałązki i liście pachną intensywniej, poruszają się podczas przenoszenia i leżą w zasięgu kota. Mogą więc wzbudzić większe zainteresowanie niż sama roślina.

Po przycinaniu:

- zbierz wszystkie fragmenty,
- sprawdź, czy nic nie zostało pod krzewem,
- nie zostawiaj otwartego worka z odpadami,
- nie pozwalaj kotu chodzić po miejscu pokrytym sokiem roślinnym,
- umyj narzędzia i ręce,
- zamknij kompostownik.
  Szczególnie ostrożnie obchodź się z roślinami zawierającymi mleczny albo silnie drażniący sok. Po kontakcie może pojawić się podrażnienie skóry, pyska lub oczu.

Objawy zatrucia rośliną ogrodową

  Objawy mogą pojawić się od razu, po kilku godzinach albo jeszcze później. Zależy to od rośliny i sposobu działania toksyny.

Zwróć uwagę na:

- intensywne ślinienie,
- mlaskanie,
- częste przełykanie,
- pocieranie pyska łapą,
- obrzęk warg lub języka,
- trudności z przełykaniem,
- wymioty,
- biegunkę,
- ból brzucha,
- brak apetytu,
- osowiałość,
- osłabienie,
- chwiejny chód,
- nietypowe pobudzenie,
- drżenia mięśni,
- drgawki,
- rozszerzone albo zwężone źrenice,
- zaburzenia oddychania,
- bardzo szybkie albo wolne tętno,
- omdlenie,
- zapaść,
- zmianę ilości oddawanego moczu,
- brak oddawania moczu,
- blade albo zażółcone dziąsła,
- utratę przytomności.
  Nie czekaj na wystąpienie wszystkich objawów. Kot może mieć tylko jeden z nich, a mimo to wymagać pilnej pomocy.

Co zrobić, kiedy kot miał kontakt z rośliną?

Najpierw odsuń kota od rośliny i przenieś go w bezpieczne miejsce. Następnie sprawdź:

- z jaką rośliną miał kontakt,
- której części brakuje,
- ile mniej więcej mógł zjeść,
- kiedy mogło dojść do zdarzenia,
- czy na pysku, łapach lub sierści znajduje się sok albo pyłek,
- czy pojawiły się już objawy.
  Zrób zdjęcia całej rośliny, kwiatów, liści, łodygi i miejsca, w którym rośnie. Jeżeli znasz jej nazwę, zapisz ją. Jeżeli nie, zabezpiecz fragment w woreczku lub pojemniku i zabierz go do lecznicy. Jeżeli na łapach lub sierści znajduje się sok, nie pozwalaj kotu się wylizywać. Możesz ostrożnie opłukać zabrudzone miejsce letnią wodą, jeżeli nie opóźni to wyjazdu do weterynarza. Jeśli sok dostał się do oka, rozpocznij delikatne płukanie letnią wodą albo jałowym roztworem soli fizjologicznej. Nie używaj kropli dla ludzi bez polecenia lekarza.

Czego nie robić?

Nie wywołuj samodzielnie wymiotów.
Nie podawaj kotu:
- soli,
- wody utlenionej,
- mleka,
- oleju,
- masła,
- węgla aktywnego bez konsultacji,
- leków dla ludzi,
- jedzenia ani wody na siłę.
  Nie zakładaj, że skoro kot zwymiotował fragment rośliny, problem został rozwiązany. Część toksyny mogła już zostać wchłonięta. Nie czekaj także do następnego dnia, jeżeli roślina jest silnie toksyczna albo pojawiły się objawy ze strony serca, układu nerwowego, oddychania, nerek lub wątroby.

Kiedy skontaktować się z weterynarzem, a kiedy natychmiast jechać?
Skontaktuj się z weterynarzem po każdym potwierdzonym lub podejrzewanym kontakcie z toksyczną rośliną, szczególnie gdy nie znasz jej dokładnej nazwy albo nie wiesz, jaka ilość została zjedzona.

Podczas rozmowy podaj:

- nazwę rośliny, jeśli ją znasz,
- część, z którą kot miał kontakt,
- przypuszczalną ilość,
- godzinę zdarzenia,
- wagę i wiek kota,
- jego choroby i przyjmowane leki,
- wszystkie zauważone objawy.
  Natychmiast jedź do lecznicy, jeżeli kot miał kontakt z lilią, liliowcem, oleandrem, konwalią, naparstnicą, cisem, rącznikiem, zimowitem, tojadem, sagowcem, azalią albo różanecznikiem. Rośliny te mogą powodować ciężkie, zagrażające życiu zatrucia.
Jedź od razu również wtedy, gdy kot:

- ma problemy z oddychaniem,
- ma obrzęk języka lub gardła,
- wielokrotnie wymiotuje,
- ma drżenia albo drgawki,
- chwieje się lub przewraca,
- jest bardzo osłabiony,
- traci przytomność,
- ma zaburzenia rytmu serca,
- przestał oddawać mocz,
- ma blade lub żółte dziąsła,
- doszło do zapaści.

Toksyczne kwiaty, byliny i rośliny cebulowe

Lilia, Lilium spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, w tym liście, kwiaty, łodygi i pyłek.
Możliwe objawy: wymioty, brak apetytu, osowiałość, wzmożone pragnienie, zmiany ilości moczu i ostre uszkodzenie nerek.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza. Nie czekaj na objawy. Prawdziwe lilie są szczególnie niebezpieczne dla kotów.

Liliowiec, Hemerocallis spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: wymioty, osowiałość, brak apetytu i ostre uszkodzenie nerek.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Konwalia majowa, Convallaria majalis
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drgawki i zapaść.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Naparstnica, Digitalis spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drgawki i zapaść.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza. Naparstnica należy do roślin silnie działających na serce.

Oleander, Nerium oleander
Niebezpieczne części: cała roślina, również suche fragmenty.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drżenia, zapaść i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Zimowit jesienny, Colchicum autumnale
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie bulwa i nasiona.
Możliwe objawy: silne wymioty, biegunka, krwawienie z przewodu pokarmowego, uszkodzenie nerek i wątroby, zaburzenia oddychania i wstrząs.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Tojad, Aconitum spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie korzenie i nasiona.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, osłabienie, zaburzenia rytmu serca, drżenia, drgawki, problemy z oddychaniem i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Ostróżka, Delphinium spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie młode rośliny i nasiona.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, osłabienie, chwiejny chód, zaburzenia pracy serca i oddychania.
Co robić: pilnie jedź do weterynarza.

Ciemiernik, Helleborus spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i zaburzenia rytmu serca.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Tulipan, Tulipa spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, brak apetytu i osłabienie.
Co robić: po zjedzeniu cebuli pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Narcyz i żonkil, Narcissus spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: silne ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, drżenia, spadek ciśnienia i zaburzenia rytmu serca.
Co robić: po zjedzeniu cebuli albo pojawieniu się silnych objawów jedź pilnie do weterynarza.

Hiacynt, Hyacinthus orientalis
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: podrażnienie pyska, ślinienie, wymioty, biegunka i ból brzucha.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Po zjedzeniu cebuli działaj pilnie.

Irys, kosaciec, Iris spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie kłącza.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha i osowiałość.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie po zjedzeniu kłącza.

Szachownica, Fritillaria spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie i zaburzenia pracy serca.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Amarylis, Amaryllis spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie cebula.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i drżenia.
Co robić: po zjedzeniu cebuli pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Cyklamen, Cyclamen spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie bulwa.
Możliwe objawy: intensywne ślinienie, wymioty, biegunka, zaburzenia rytmu serca, drgawki i zapaść.
Co robić: po zjedzeniu bulwy natychmiast jedź do weterynarza.

Jaskier, Ranunculus spp.
Niebezpieczne części: cała świeża roślina.
Możliwe objawy: pieczenie pyska, ślinienie, wymioty, biegunka i podrażnienie skóry.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, jeżeli pojawiły się objawy.

Zawilec, Anemone spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: podrażnienie pyska, ślinienie, wymioty, biegunka i osłabienie.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Pierwiosnek, Primula spp.
Niebezpieczne części: liście, łodygi i sok.
Możliwe objawy: podrażnienie skóry, świąd, zaczerwienienie, ślinienie, wymioty i biegunka.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem, szczególnie po kontakcie soku z oczami.

Łubin, Lupinus spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie nasiona.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, osłabienie, chwiejny chód, drżenia i trudności z oddychaniem.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Mak, Papaver spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie niedojrzałe makówki i sok.
Możliwe objawy: osowiałość albo pobudzenie, wymioty, zaburzenia koordynacji, zwolnienie oddechu i utrata przytomności.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Lobelia, Lobelia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, drżenia i zaburzenia pracy serca.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem.

Wilczomlecz, Euphorbia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie mleczny sok.
Możliwe objawy: pieczenie pyska, ślinienie, wymioty, biegunka oraz podrażnienie skóry i oczu.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Kontakt soku z okiem wymaga pilnej konsultacji.

Hortensja, Hydrangea spp.
Niebezpieczne części: liście, kwiaty i pąki.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, osowiałość i osłabienie.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Piwonia, Paeonia spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie korzenie i kora.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha i osowiałość.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Toksyczne krzewy, pnącza i żywopłoty

Azalia i różanecznik, Rhododendron spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, osłabienie, spadek ciśnienia, zaburzenia rytmu serca, drżenia i zapaść.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Cis, Taxus spp.
Niebezpieczne części: igły, kora, gałęzie i nasiona. Mięsista czerwona osnówka nie jest uznawana za toksyczną, ale znajdujące się wewnątrz nasiono jest niebezpieczne.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, osłabienie, drżenia, zaburzenia rytmu serca, trudności z oddychaniem, zapaść i nagła śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Złotokap, Laburnum spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie nasiona i strąki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, osłabienie, chwiejny chód, drżenia, drgawki i zaburzenia oddychania.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Rącznik pospolity, Ricinus communis
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie nasiona.
Możliwe objawy: silne wymioty, biegunka, ból brzucha, krwawienie, osłabienie, drgawki, uszkodzenie narządów i śmierć.
Co robić: natychmiast jedź do weterynarza.

Bukszpan, Buxus spp.
Niebezpieczne części: liście, gałęzie i kora.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i zaburzenia neurologiczne.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Ligustr, Ligustrum spp.
Niebezpieczne części: liście i owoce.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, osłabienie, ból brzucha i zaburzenia koordynacji.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Trzmielina, Euonymus spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie owoce i nasiona.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i zaburzenia rytmu serca.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Przy silnym osłabieniu jedź pilnie.

Bluszcz pospolity, Hedera helix
Niebezpieczne części: liście, łodygi i owoce.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz podrażnienie skóry i pyska.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Powojnik, Clematis spp.
Niebezpieczne części: cała roślina.
Możliwe objawy: ślinienie, podrażnienie pyska, wymioty, biegunka i ból brzucha.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Glicynia, wisteria, Wisteria spp.
Niebezpieczne części: cała roślina, szczególnie nasiona i strąki.
Możliwe objawy: wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i odwodnienie.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem. Po zjedzeniu nasion działaj pilnie.

Ostrokrzew, Ilex spp.
Niebezpieczne części: liście i owoce.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha i osowiałość.
Co robić: skontaktuj się z weterynarzem.

Laurowiśnia, Prunus laurocerasus
Niebezpieczne części: liście, nasiona i uszkodzone gałązki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, przyspieszony oddech, osłabienie, drgawki i zapaść.
Co robić: pilnie jedź do weterynarza.

Robinia akacjowa, Robinia pseudoacacia
Niebezpieczne części: kora, liście, nasiona i strąki.
Możliwe objawy: ślinienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, osłabienie i zaburzenia neurologiczne.
Co robić: pilnie skontaktuj się z weterynarzem. Robinia znajduje się na listach roślin toksycznych dla zwierząt.

Nie znalazłaś rośliny na liście?

  Brak konkretnej rośliny na tej liście nie oznacza, że możesz automatycznie uznać ją za bezpieczną. Istnieją tysiące gatunków, odmian i mieszańców, a ta sama roślina może być sprzedawana pod kilkoma nazwami. Przed posadzeniem nowej rośliny sprawdź jej pełną nazwę, najlepiej również łacińską. Nie opieraj się wyłącznie na określeniu „roślina skalniakowa”, „krzew ozdobny” albo „mieszanka kwiatów”, ponieważ nie mówi ono nic o bezpieczeństwie dla kota.

Pamiętaj: nigdy nie czekaj, aż pojawią się poważne objawy. Przy części zatruć szybkie rozpoczęcie leczenia może uratować kotu zdrowie i życie.

🧡 Martyna
Kocia behawiorystka
Założycielka CatZone - Strefa Kotów