Kot niewychodzący uciekł z domu. Co robić, jak go szukać i czego absolutnie nie robić?

Kot niewychodzący uciekł z domu. Co robić, jak go szukać i czego absolutnie nie robić?

  Ucieczka kota niewychodzącego potrafi wywołać prawdziwą panikę. Jeszcze chwilę wcześniej był bezpieczny w mieszkaniu, a teraz nie masz pojęcia, gdzie jest, czy nie wbiegł pod samochód, czy ktoś go nie przepłoszył i jak daleko zdążył odejść. W głowie natychmiast pojawiają się najgorsze scenariusze, a pierwszym odruchem jest bieganie po całej okolicy i wołanie kota na wszystkie strony. Tymczasem właśnie wtedy najbardziej potrzebny jest spokój i działanie według planu, bo kota niewychodzącego szuka się trochę inaczej, niż mogłoby się wydawać. Kot, który całe życie zna wnętrze mieszkania, po nagłym znalezieniu się na zewnątrz niekoniecznie ruszy na wielką wyprawę po osiedlu. Dla niego wszystko jest obce - zapachy, samochody, psy, ludzie, hałas, przestrzeń i miejsca, których kompletnie nie zna. Jeżeli spanikuje, bardzo często pierwszą rzeczą, jaką zrobi, będzie znalezienie najbliższej kryjówki i próba stania się niewidzialnym. Dlatego zanim zaczniesz szukać kilka ulic dalej, dokładnie sprawdź najbliższe otoczenie miejsca, z którego uciekł.

Najpierw upewnij się, że kot naprawdę wyszedł

  Jeżeli nie widziałaś samego momentu ucieczki, najpierw bardzo dokładnie przeszukaj mieszkanie. Nie ograniczaj się do chodzenia po pokojach i wołania kota, bo przestraszony albo głęboko śpiący kot może się zwyczajnie nie odezwać. Zajrzyj do szaf, pojemników na pościel, pod i za meble, za pralkę, lodówkę, pod wannę, do pudeł, toreb, otwartych szuflad i wszystkich tych absurdalnych miejsc, w których Twoim zdaniem kot nie ma prawa się zmieścić. Koty zwykle mają na ten temat własne zdanie.
  Jeżeli istnieje możliwość, że wyszedł tylko na klatkę schodową, zacznij właśnie od niej. Sprawdź każde piętro, półpiętra, przestrzeń pod schodami, piwnice, suszarnie, rowerownie, wnęki i pomieszczenia techniczne. Jeśli możesz, poproś drugą osobę, żeby w tym czasie pilnowała drzwi wyjściowych z budynku. Kot, którego ktoś przestraszy na klatce, może zamiast wrócić do mieszkania pobiec prosto na zewnątrz i wtedy problem robi się znacznie większy.

Widzisz uciekającego kota? Nie biegnij za nim

  Jeżeli kot wyskoczył przy Tobie i nadal go widzisz, postaraj się przede wszystkim nie stracić z oczu miejsca, w którym się schował. Nie biegnij za nim, nie krzycz i nie próbuj zaganiać go w róg. Dla Ciebie to akcja ratunkowa, ale przestraszony kot może odebrać ją jak pościg i pobiec jeszcze dalej. Jeżeli schował się pod samochodem, w krzakach, pod schodami albo za garażem, zatrzymaj się w bezpiecznej odległości. Usiądź albo przykucnij, mów do niego spokojnie i daj mu chwilę na uspokojenie. Przygotuj transporter, ręcznik i jedzenie, które dobrze zna. Nie próbuj od razu sięgać ręką do ciasnej kryjówki. Nawet najłagodniejszy kot może w panice ugryźć, podrapać albo wyrwać się w ostatniej chwili i zniknąć w miejscu, którego już nie będziesz potrafiła namierzyć.

  Jeżeli kot zaczyna wychodzić, pozwól mu podejść. Nie rzucaj się na niego przy pierwszym kroku w Twoją stronę. Im spokojniej przeprowadzisz próbę złapania, tym mniejsze ryzyko, że po nieudanym ruchu pobiegnie dalej.

Kot może być bardzo blisko i kompletnie się nie odzywać

  To jedna z najważniejszych rzeczy, o których trzeba pamiętać podczas poszukiwań. Fakt, że kot nie odpowiada na swoje imię, nie oznacza, że nie ma go w pobliżu. Silnie przestraszony kot może siedzieć bez ruchu, nie miauczeć, nie wychodzić po jedzenie i nie reagować nawet na głos osoby, którą doskonale zna. Dlatego nie zakładaj: „Gdyby tu był, na pewno by przyszedł”. Może być pod samochodem kilka metrów dalej, wciśnięty głęboko między krzaki albo schowany za jakimś przedmiotem i zachowywać się tak, jakby postanowił przestać istnieć.

  Poszukiwania nie powinny więc polegać przede wszystkim na chodzeniu i wołaniu. Trzeba oglądać teren metr po metrze, zaglądać pod rzeczy, za rzeczy, między rzeczy i do środka wszystkich miejsc, do których kot mógł się przecisnąć.

Zacznij szukanie od najbliższego otoczenia

  Sprawdź teren bezpośrednio przy miejscu ucieczki, a dopiero później stopniowo rozszerzaj obszar. Zaglądaj pod samochody, do krzaków i żywopłotów, pod balkony i tarasy, za kontenery, w okolice piwnicznych okienek, garaży, altan, komórek, schodów, śmietników i wszystkich niewielkich przestrzeni przy budynkach. Sprawdzaj także drzewa, daszki i niższe dachy, bo spanikowany kot nie zawsze chowa się na poziomie ziemi.

  Latarkę zabierz również w dzień. W ciemnej szczelinie możesz nie zobaczyć czarnego, burego czy szarego kota nawet z odległości metra, ale światło odbijające się od oczu może go zdradzić. I nie wykreślaj miejsca z listy tylko dlatego, że już raz tam zaglądałaś. Kot mógł być wtedy schowany głębiej, mógł się nie poruszyć albo przejść tam dopiero później. W pierwszych dniach wracaj do tych samych miejsc wielokrotnie.

Szukaj również późnym wieczorem, w nocy i wcześnie rano

  W ciągu dnia na osiedlu dużo się dzieje. Przejeżdżają samochody, ludzie chodzą z psami, dzieci biegają, ktoś trzaska bramą, ktoś remontuje mieszkanie, ktoś wyrzuca śmieci. Kot, który już jest przerażony, może przez wiele godzin nie ruszyć się ze swojej kryjówki. Kiedy robi się cicho, może wreszcie odważyć się wyjść. Dlatego późny wieczór, noc i bardzo wczesny ranek są bardzo ważną częścią poszukiwań. Weź latarkę, transporter, ręcznik, telefon i niewielką porcję mokrej karmy lub przysmaku, który kot dobrze zna.

  Nie potrzebujesz do tego piętnastoosobowej grupy poszukiwawczej. Jedna lub dwie spokojne osoby zrobią w najbliższym otoczeniu znacznie więcej niż tłum ludzi chodzących z latarkami i nawołujących kota z każdej strony. Możesz od czasu do czasu spokojnie go zawołać albo użyć dźwięku, który zna z domu, na przykład otwieranej saszetki. Potem jednak zamilknij i posłuchaj. Ciche miauknięcie, szuranie, poruszające się liście albo delikatne drapanie łatwo zagłuszyć własnym wołaniem.

Koniecznie sprawdź samochody

  Samochody są jedną z pierwszych rzeczy, które trzeba dokładnie sprawdzać. Kot może schować się pod autem, w okolicy nadkola, podwozia, a nawet dostać się do komory silnika. Poproś sąsiadów, żeby przed odpaleniem samochodu zajrzeli pod auto, w okolice kół i pod maskę, jeśli mają taką możliwość. Jeżeli widziałaś, że kot schował się przy konkretnym samochodzie, znajdź jego właściciela. Nie zakładaj, że kot na pewno zdąży wyjść przed porannym wyjazdem do pracy. Możesz także wydrukować karteczki i wsadzić za wycieraczkę, żeby sąsiedzi wiedzieli i sprawdzili przed odjazdem.

Porozmawiaj z sąsiadami, ale poproś ich o coś konkretnego

  Samo pytanie „Czy widział pan mojego kota?” może niewiele dać. Pokaż zdjęcie i poproś sąsiadów o fizyczne sprawdzenie garaży, piwnic, komórek, altan, tarasów, szop, magazynków i innych zamykanych pomieszczeń. Kot może wejść do otwartego garażu, ktoś kilka minut później zamknie drzwi i przez następne dwa dni nikt tam nie zajrzy. To samo może wydarzyć się w piwnicy, komórce czy altanie. Jeżeli sąsiad odpowiada, że „na pewno go tam nie ma”, poproś mimo wszystko, żeby zajrzał. Kot schowany za regałem, stertą pudeł albo narzędziami może siedzieć bez ruchu i nie dać po sobie żadnego znaku.

  Popytaj również osoby regularnie przebywające w okolicy: dozorcę, ochronę, pracowników sklepów, dostawców, osoby dokarmiające koty wolno żyjące i ludzi wychodzących wcześnie rano albo późnym wieczorem z psami. To często właśnie oni zauważają zwierzęta, których inni mieszkańcy nawet nie rejestrują. Jeśli chodzi o dostawców poproś ich o zabranie ulotek i powieszenie ich w miejscach innych dostaw oraz w miejscu zbierania dostaw. Kot mógł się schować w otwartym samochodzie i pojechać dalej. Znam przypadek kotów, które pojechały tirem z UK do Hiszpanii.

Sprawdź monitoring

  Jeżeli w okolicy są kamery, spróbuj jak najszybciej zdobyć nagrania z czasu ucieczki. Sprawdź monitoring budynku, parkingu, sklepu, garażu, sąsiedniej firmy, wideodomofony i prywatne kamery sąsiadów. Nie potrzebujesz idealnego zbliżenia na kota. Czasem wystarczy zobaczyć, że po wyjściu z budynku pobiegł w prawo, przeszedł przez parking, zniknął przy garażach albo wszedł pod konkretny blok. Taka informacja potrafi ogromnie zawęzić teren poszukiwań.

Nagrania bywają automatycznie nadpisywane, więc tym zajmij się możliwie szybko.

Nie wystawiaj kuwety

  To jedna z najczęściej powtarzanych internetowych porad dotyczących zaginionych kotów i jedna z tych, których nie polecam. Brudna kuweta nie jest kocim GPS-em. Jej zapach może natomiast przyciągnąć obce koty, a obcy kot kręcący się przy wejściu do budynku może skutecznie zniechęcić Twojego, przestraszonego kota do podejścia. Mogą zainteresować się nią również inne zwierzęta. Nie wystawiaj więc kuwety i nie czekaj, aż zapach „sprowadzi kota do domu”. Ten czas poświęć na rzeczywiste poszukiwania.
  Wystawianie kuwety jedynie ma sens jeśli kołoniej posiedzisz. Tak, żeby inne koty nie miały odwagi podejść i zablokować drogi powrotu dla Twojego kota.

Jedzenia również nie zostawiaj na stałe

  Jedzenie może być bardzo pomocne podczas szukania kota, ale trzeba go używać z głową. Możesz zabrać mokrą karmę ze sobą, wystawić niewielką porcję w miejscu, w którym kot był widziany, i obserwować teren z pewnej odległości. Możesz także ustawić przy jedzeniu kamerę, jeżeli próbujesz ustalić, czy kot regularnie wraca w jedno miejsce. Nie zostawiaj jednak pełnej miski na całą noc i nie zakładaj rano, że skoro jedzenie zniknęło, to zjadł je Twój kot. Mogło pojawić się tam inne zwierzę, w tym obcy kot, a jego obecność może odstraszać tego, którego próbujesz sprowadzić.

Jeśli wystawiasz jedzenie podczas obserwacji, pilnuj go i zabierz po zakończeniu.

Zrób proste i czytelne ogłoszenie

  Ogłoszenie o zaginionym kocie nie potrzebuje historii jego życia. Osoba przechodząca obok plakatu ma w kilka sekund zobaczyć najważniejsze informacje: że zaginął kot, jak wygląda, gdzie i kiedy zniknął oraz gdzie zadzwonić. Umieść duży napis „ZAGINĄŁ KOT”, aktualne, wyraźne zdjęcie, miejscowość, ulicę lub osiedle, dokładną datę zaginięcia, charakterystyczne cechy kota i numer telefonu. Jeżeli kot jest zaczipowany, napisz o tym, ale nie publikuj pełnego numeru mikroczipa. Koniecznie dodaj informację, że jest to kot niewychodzący, może być bardzo przestraszony i nie należy za nim biec. Poproś osobę, która go zobaczy, żeby zrobiła zdjęcie, zapamiętała dokładne miejsce i kierunek, w którym kot się przemieszczał, a następnie natychmiast się z Tobą skontaktowała.

  To naprawdę ma znaczenie. Człowiek, który w dobrej wierze zacznie łapać spanikowanego kota na środku osiedla, może przepłoszyć go z miejsca, do którego zdążył się przyzwyczaić i które od kilku dni regularnie odwiedzał.

Wykorzystaj lokalny internet

Wrzuć ogłoszenie nie tylko na grupy dotyczące zaginionych zwierząt. Udostępnij je na grupach osiedlowych, miejskich i sąsiedzkich, napisz do lokalnych fundacji, schronisk i lecznic. Prześlij im zdjęcie kota i swój numer telefonu. Podawaj zawsze konkretną datę. „Zaginął wczoraj” za trzy dni nie będzie już dla nikogo jasną informacją. Jeżeli ktoś napisze, że „chyba widział podobnego kota”, dopytaj o dokładne miejsce, godzinę, kierunek, w którym zwierzę się poruszało, jego zachowanie i charakterystyczne cechy. Poproś o zdjęcie, jeżeli kot pojawi się ponownie. Zapisuj takie zgłoszenia wraz z datą i godziną. Pojedyncza wiadomość może niczego nie przesądzać, ale jeżeli trzy osoby w ciągu kilku dni zobaczą podobnego kota w tej samej okolicy i o podobnej porze, zaczyna się z tego robić bardzo cenna informacja.

Czip? Sprawdź, czy jest zarejestrowany

  Jeżeli kot ma mikroczip, zgłoś jego zaginięcie w bazie, w której jest zarejestrowany, i sprawdź swoje dane kontaktowe. Sam fakt wszczepienia czipa niczego nie załatwia, jeżeli numer nie został zarejestrowany albo w bazie nadal znajduje się telefon, którego od pięciu lat nie używasz. Jeżeli kot nie ma czipa, po jego odnalezieniu nie odkładaj tego na później. Kot niewychodzący także powinien być zaczipowany. Właśnie dlatego, że „przecież nigdy nie wychodzi”, nikt nie zakłada dnia, w którym nagle jednak znajdzie się po drugiej stronie drzwi.

Ktoś zobaczył kota. Nie urządzaj pościgu

  Jeżeli dostaniesz informację, że kot został zauważony, najpierw zdobądź możliwie dokładne informacje. Gdzie dokładnie był? O której godzinie? Co robił? Dokąd poszedł? Czy ktoś zrobił zdjęcie? Czy nadal znajduje się w okolicy? Nie zbieraj natychmiast całej rodziny, sąsiadów i znajomych, żeby obstawić teren. Jeżeli kot rzeczywiście tam jest, tłum może go tylko przepłoszyć. Jedź z transporterem, ręcznikiem i jedzeniem. Jeżeli kot jest widoczny, usiądź w pewnej odległości, daj mu się uspokoić i pozwól mu zbliżyć się na tyle, żeby próba złapania miała realną szansę powodzenia. Jeżeli znajduje się w garażu, piwnicy albo innym pomieszczeniu, najpierw zabezpiecz wszystkie możliwe wyjścia, a dopiero później próbuj umieścić go w transporterze.

Jeżeli kot przychodzi w jedno miejsce, ale nie daje się złapać

  Czasami po kilku dniach wiadomo już, gdzie kot przebywa. Pojawia się pod konkretnym garażem, przy śmietniku albo w ogródku, ale za każdym razem ucieka, kiedy człowiek próbuje podejść. Wtedy można skorzystać z humanitarnej klatki-łapki. Poproś o pomoc fundację, karmiciela kotów wolno żyjących albo osobę, która ma doświadczenie w odławianiu. Jeżeli możesz, ustaw przy miejscu kamerę, żeby sprawdzić, o której kot się pojawia i czy do jedzenia nie przychodzą również inne zwierzęta. Klatki-łapki nie zostawiaj bez kontroli. Złapany kot może spanikować, próbować się wydostać i zrobić sobie krzywdę. Latem dochodzi ryzyko przegrzania, zimą wychłodzenia, a na otwartym terenie klatka ze schwytanym zwierzęciem nigdy nie powinna stać godzinami bez człowieka. Po złapaniu przykryj klatkę ręcznikiem albo kocem, żeby ograniczyć bodźce, i przenieś ją do bezpiecznego, zamkniętego miejsca. Nie otwieraj klatki ani transportera na dworze, nawet jeśli wydaje Ci się, że kot jest już spokojny. Jedna sekunda wystarczy, żeby całą akcję zacząć od początku.

Nie rezygnuj po dwóch dniach

  Brak kota przez kilka dni nie oznacza, że jest już kilka kilometrów dalej albo że na pewno wydarzyło się coś złego. Może nadal siedzieć niedaleko, wychodzić tylko w środku nocy, przemieszczać się między kilkoma kryjówkami albo być przypadkowo zamknięty w czyimś garażu czy piwnicy.  Dlatego wracaj do miejsc, które już sprawdzałaś. Ponownie rozmawiaj z sąsiadami. Aktualizuj ogłoszenia. Sprawdzaj lecznice, schroniska i lokalne grupy. Kontroluj miejsca, z których pojawiały się zgłoszenia. Poszukiwanie zaginionego kota bardzo często jest bardziej monotonne niż spektakularne. To wielokrotne chodzenie po tych samych uliczkach, zaglądanie po raz kolejny pod ten sam rząd samochodów i pytanie ludzi, czy na pewno sprawdzili garaż. I właśnie takiego konsekwentnego działania potrzebujesz.

Kot uciekł podczas podróży albo daleko od domu

  Jeżeli kot wyskoczył z transportera na parkingu, podczas podróży, z samochodu, pod lecznicą albo w innym miejscu oddalonym od domu, nie zakładaj, że ruszy w drogę powrotną do mieszkania. Poszukiwania zacznij od miejsca ucieczki i potraktuj je jako punkt centralny całej akcji. Sprawdź jego najbliższe otoczenie dokładnie tak samo, jak gdyby uciekł spod własnego bloku. Krzaki, samochody, rowy, budynki, garaże, ogrodzenia i wszystkie możliwe kryjówki. Rozmawiaj z ludźmi pracującymi i mieszkającymi właśnie tam, rozwieś ogłoszenia w tej okolicy i tam szukaj monitoringu. Jeżeli kot uciekł po przeprowadzce, zasada jest dokładnie taka sama. Kot niewychodzący nie zna ulic wokół poprzedniego mieszkania tylko dlatego, że mieszkał tam przez dziesięć lat. Znał swoje mieszkanie, nie osiedle. Szukasz więc przede wszystkim tam, gdzie faktycznie zniknął.

Kot wrócił? To jeszcze nie koniec

  Nieważne, czy nie było go pięć godzin, jedną noc, trzy dni czy dwa tygodnie. Po odnalezieniu zabierz kota do weta, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wygląda zupełnie normalnie. Nie wiesz, z czym miał kontakt. Mógł wdawać się w bójkę z innym kotem, zostać ugryziony lub zadrapany, spaść, uderzyć się, coś zjeść, mieć kontakt z pasożytami albo zarazić się chorobą zakaźną. Niewielkie ugryzienie potrafi być praktycznie niewidoczne pod sierścią, a kilka dni później skończyć się bolesnym ropniem.

  Nie czekaj na objawy. Koty doskonale ukrywają ból i złe samopoczucie, a brak widocznych objawów po powrocie nie oznacza, że wszystko jest w porządku.

Poproś o dokładne zbadanie całego kota. Po takiej ucieczce sprawdź przede wszystkim:

- FIV i FeLV
- morfologię i podstawową biochemię
- całe ciało pod kątem ran, ugryzień, zadrapań, obrzęków, ropni i bolesności
- skórę i sierść pod kątem pasożytów, grzybicy oraz innych zmian
- oczy, uszy i nos
- jamę ustną, zęby i szczękę
- łapy, pazury i opuszki
- brzuch oraz układ ruchu pod kątem bólu i urazów
  Przy podejrzeniu świeżego kontaktu z FIV lub FeLV pojedynczy wynik wykonany bezpośrednio po powrocie nie zawsze zamyka temat, dlatego ustal z wetem dalsze badania kontrolne i wykonaj je w odpowiednim terminie. Nie poprzestawaj na stwierdzeniu, że kot „wygląda zdrowo”. Jeżeli wet nie chce wykonać badań, proś o nie wprost. W niektórych krajach opiekunowie kotów naprawdę muszą mocno dopominać się o diagnostykę, dlatego dobrze wiedzieć, czego się oczekuje i dlaczego. Masz prawo poprosić o konkretne badania i uzyskać wyjaśnienie, dlaczego lekarz uważa dane badanie za niepotrzebne.

  Szczególnie nie odpuszczaj, jeśli kot nie był szczepiony dlatego, że „przecież nie wychodzi”. Kot niewychodzący nie żyje w sterylnym akwarium, a ucieczka jest jednym z najlepszych przykładów tego, dlaczego profilaktyki nie powinno się opierać na założeniu, że nic nieprzewidzianego nigdy się nie wydarzy.

Jeśli masz więcej kotów, nie wpuszczaj uciekiniera od razu do reszty

  Po powrocie odizoluj kota w osobnym, spokojnym pomieszczeniu. Daj mu kuwetę, wodę, jedzenie, legowisko i kryjówki oraz czas na dekompresję po tym, co właśnie przeżył. Nie bierz go od razu na ręce, nie kąp, nie obnoś po mieszkaniu i nie urządzaj rodzinnego powitania. Kot może być zmęczony, zestresowany i przebodźcowany, a teraz przede wszystkim potrzebuje ciszy i poczucia bezpieczeństwa. Izolacja jest również bardzo ważna ze względu na pozostałe koty. Uciekinier wraca do domu pachnący ulicą, ziemią, obcymi zwierzętami, ludźmi, samochodem, transporterem i prawdopodobnie również lecznicą. Dla kotów, które zostały w mieszkaniu, może w tym momencie pachnieć jak zupełnie obcy kot. Wspólny zapach grupy został zaburzony i samo to wystarczy, żeby pojawiło się syczenie, warczenie, unikanie albo konflikt między zwierzętami, które przed ucieczką żyły ze sobą bez najmniejszego problemu.

  Nie sprawdzaj, „czy może jednak się dogadają”, wpuszczając kota prosto do salonu. Daj mu odzyskać zapach domu i połącz koty ponownie przez socjalizację z izolacją. Czasami taki proces będzie bardzo krótki, innym razem zajmie więcej czasu. Nie ma tutaj kalendarza mówiącego, że po trzech dniach, tygodniu czy miesiącu koty mają być gotowe. Tempo wyznacza ich zachowanie.

Jeżeli nie wiesz, jak przeprowadzić taki proces, cały schemat opisałam tutaj:

Jak wprowadzić drugiego kota do domu - socjalizacja z izolacją:
https://catzone.info/blog/wprowadzenie-drugiego-kota

Czego nie robić, kiedy zaginie kot?

  W całym tym stresie łatwo zrobić coś, co wydaje się logiczne, a w rzeczywistości utrudnia poszukiwania. Dlatego nie biegaj za kotem, kiedy go zauważysz, nie organizuj głośnej grupy ludzi przeczesującej najbliższe krzaki, nie zakładaj, że brak odpowiedzi na wołanie oznacza, że kota nie ma w pobliżu i nie rezygnuj po jednym przeszukaniu terenu. Nie wystawiaj kuwety. Nie zostawiaj również jedzenia na stałe bez kontroli. Jedzenie wykorzystuj podczas obserwacji, prób zwabienia kota albo odłowienia, a później zabieraj. Nie otwieraj transportera ani klatki-łapki na zewnątrz. Nie próbuj również na siłę wyciągać spanikowanego kota z ciasnej kryjówki, jeżeli nie masz zabezpieczonego terenu.

  I uważaj na oszustów. Przy ogłoszeniach o zaginionych zwierzętach pojawiają się osoby, które twierdzą, że znalazły kota, a następnie żądają pieniędzy, BLIKA albo zwrotu rzekomych kosztów. Zanim cokolwiek zrobisz, poproś o aktualne zdjęcie lub nagranie zwierzęcia. Nie wysyłaj pieniędzy komuś tylko dlatego, że zna informacje dostępne publicznie w Twoim ogłoszeniu.

Najważniejsze - nie szukaj tylko daleko, szukaj dokładnie

  Kiedy ginie kot, panika każe myśleć, że jest już na drugim końcu miasta. Tymczasem kot niewychodzący może przez wiele godzin siedzieć kilka metrów od miejsca ucieczki, kompletnie nieruchomo i bez jednego miauknięcia. Dlatego najpierw szukaj blisko. Zaglądaj do kryjówek, wracaj w te same miejsca, szukaj po zmroku, rozmawiaj z sąsiadami, sprawdzaj garaże, piwnice i monitoring. Każde wiarygodne zgłoszenie zapisuj i stopniowo buduj sobie obraz tego, gdzie kot może się przemieszczać.

  A kiedy już wróci, nie uznawaj, że skoro je, mruczy i położył się na swojej kanapie, to cała historia jest zakończona. Zbadaj go, daj mu czas na dojście do siebie i, jeżeli w domu są inne koty, spokojnie odbuduj ich wspólny zapach i relację.

Bo podczas ucieczki największym sprzymierzeńcem kota jest dobra kryjówka. Twoim największym sprzymierzeńcem jest konsekwencja.

🧡 Martyna
Kocia behawiorystka
Założycielka CatZone – Strefa Kotów