Jak przygotować kota na urlop? Kot zostaje w domu z osobą dochodzącą

Jak przygotować kota na urlop?
Kot zostaje w domu z osobą dochodzącą

Walizka spakowana, nocleg zarezerwowany, bilety kupione. Pozostaje jeszcze najważniejsze pytanie: co zrobić z kotem na czas wyjazdu?

  Dla większości kotów najlepszym rozwiązaniem jest pozostanie we własnym domu i zapewnienie im opieki osoby dochodzącej. Kot nie potrzebuje wakacyjnych atrakcji ani zmiany otoczenia. Potrzebuje bezpieczeństwa, przewidywalności, znajomych zapachów, swoich kryjówek, drapaków, kuwet i codziennej rutyny. Pozostając we własnym domu, nie traci całego znanego sobie terytorium tylko dlatego, że jego człowiek wyjeżdża na kilka dni. Samo pozostawienie kota w mieszkaniu nie wystarczy jednak do tego, żeby był bezpieczny. Osoba dochodząca nie może ograniczać swojej wizyty do dosypania karmy i zniknięcia po pięciu minutach. Musi wiedzieć, jak zachowuje się konkretny kot, jak rozpoznać niepokojące zmiany i co zrobić w nagłej sytuacji.

Czy kot może zostać sam na kilka dni?

  Nie. Pełna miska karmy, kilka misek z wodą i dodatkowa kuweta nie zastąpią codziennej kontroli człowieka.
  Kot może zachorować, zwymiotować, przestać jeść, dostać biegunki, urazu albo problemów z oddawaniem moczu. Może przewrócić wodę, zatrzasnąć się w pokoju, zaplątać w zabawkę, strącić niebezpieczny przedmiot albo znaleźć się w sytuacji, której właściciel nie przewidział. Bez codziennej obecności człowieka nikt nie zauważy problemu odpowiednio wcześnie.

  Osoba opiekująca się kotem powinna przychodzić co najmniej dwa razy dziennie. Kocięta, seniorzy, koty chore, przyjmujące leki albo wymagające szczególnej obserwacji mogą potrzebować częstszych wizyt. Taką częstotliwość wizyt rekomenduje również Cats Protection, podkreślając, że pozostanie w znanym domu jest dla kota rozwiązaniem bezpieczniejszym i mniej stresującym niż przeniesienie w obce miejsce. 
  Dwie wizyty nie oznaczają jednego długiego pobytu i pozostawienia kota bez kontroli przez kolejne dwadzieścia cztery godziny. Kot powinien zostać sprawdzony rano i wieczorem. Dzięki temu opiekunka może zauważyć, czy zjadł poprzedni posiłek, skorzystał z kuwety i zachowuje się normalnie.

Kto powinien opiekować się kotem?

  Może to być członek rodziny, znajoma osoba, sąsiadka albo profesjonalna opiekunka kotów. Sam fakt, że ktoś lubi zwierzęta, nie oznacza jeszcze, że potrafi prawidłowo się nimi zajmować. Osoba dochodząca powinna być odpowiedzialna, spokojna i uważna. Musi przestrzegać ustalonych zasad, zabezpieczać drzwi wejściowe, nie otwierać niezabezpieczonych okien i nie podejmować samodzielnych decyzji dotyczących karmienia, wypuszczania kota czy podawania leków.
  Jeżeli kot jest chory, ma problemy behawioralne albo wymaga podawania leków, trzeba wcześniej sprawdzić, czy wybrana osoba rzeczywiście potrafi wykonać wszystkie potrzebne czynności. Przy profesjonalnej opiece dobrze jest zweryfikować doświadczenie, opinie, zakres usługi oraz sposób postępowania w sytuacjach awaryjnych. Pierwsze spotkanie powinno odbyć się w domu kota kilka dni przed wyjazdem. Nie wybieraj opiekunki wyłącznie dlatego, że jest najtańsza albo mieszka najbliżej. Ta osoba otrzyma dostęp do Twojego mieszkania i będzie odpowiadać za żywe zwierzę.

Zapoznaj kota z opiekunką przed urlopem

  Nie czekaj z pierwszym spotkaniem do dnia wyjazdu. Opiekunka powinna wcześniej przyjść do mieszkania, poznać kota, zobaczyć rozmieszczenie jego zasobów i przejść z Tobą przez całą rutynę. Przy kocie otwartym i kontaktowym może od razu pojawić się zainteresowanie nową osobą. Kot lękowy może schować się i obserwować ją z bezpiecznej odległości. Nie należy go wyciągać, przytrzymywać, brać na ręce ani zmuszać do zapoznania. Opiekunka może spokojnie usiąść, rozmawiać cichym głosem, rzucić kotu smaczek albo pobawić się wędką, jeżeli kot sam podejmie kontakt. Jej zadaniem nie jest udowodnienie, że każdy kot natychmiast ją pokocha. Ma pokazać, że nie narusza jego granic i potrafi zachowywać się przewidywalnie. Przy bardzo lękowym kocie dobrze zorganizować więcej niż jedną wizytę zapoznawczą.

Nie zmieniaj kotu całego życia przed wyjazdem

  Na kilka dni przed urlopem nie zmieniaj karmy, żwirku, ustawienia kuwet ani pór posiłków. Nie rób generalnego przemeblowania i nie usuwaj rzeczy, które stanowią dla kota kryjówki albo ważne punkty obserwacyjne. Pakowanie również może być dla kota sygnałem, że w domu dzieje się coś nietypowego. Zamiast w jeden wieczór wywracać mieszkanie do góry nogami, rozłóż przygotowania na kilka dni. Nagłe sprzątanie, pakowanie i duża liczba zmian mogą dodatkowo obciążać kota wrażliwego na zaburzenia rutyny. Pozostaw na miejscu legowiska, koce i inne rzeczy pachnące domem. Nie pierz wszystkiego bezpośrednio przed wyjazdem. Dla kota zapach jest istotną częścią poczucia bezpieczeństwa.

Przygotuj dokładną instrukcję opieki

   Nawet gdy opiekunką będzie bliska osoba, wszystkie informacje zapisz. W stresującej sytuacji łatwo zapomnieć szczegół, który wcześniej wydawał się oczywisty.

Instrukcja powinna zawierać:

• godziny wizyt i karmienia,

• dokładne porcje karmy dla każdego kota,

• sposób przygotowania i podawania posiłków,

• informację, gdzie znajdują się karma, żwirek, worki i środki do sprzątania,

• liczbę i rozmieszczenie kuwet,

• sposób sprzątania kuwet,

• zwykłe zachowanie każdego kota,

• ulubione zabawy i sposób nawiązywania kontaktu,

• miejsca, w których kot najczęściej śpi lub się ukrywa,

• leki, dawki i godziny podawania,

• objawy wymagające kontaktu z właścicielką,

• objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z weterynarzem,

• numer do prowadzącego lekarza weterynarii i lecznicy całodobowej,

• dane dodatkowej osoby, która może pomóc w sytuacji awaryjnej.

  Nie pisz tylko: „rano daj saszetkę”. Podaj markę, smak, gramaturę, sposób podania i informację, który kot otrzymuje konkretny posiłek. Jeżeli w domu mieszka kilka kotów, opiekunka musi mieć możliwość sprawdzenia, czy każdy z nich zjadł swoją porcję.

Przygotuj jedzenie i wodę

  Zostaw zapas karmy większy niż wynikałoby to z samej liczby dni wyjazdu. Powrót może się opóźnić, część karmy może zostać przypadkowo uszkodzona albo kot może odmówić jednego ze smaków. Najlepiej wcześniej rozpisać porcje lub przygotować je w wyraźnie oznaczonych pojemnikach. Opiekunka nie powinna zgadywać, ile kot zwykle je. Po każdym posiłku talerze trzeba umyć, a niezjedzonej mokrej karmy nie zostawiać na wiele godzin. Podczas każdej wizyty należy również wymienić wodę na świeżą i umyć naczynia. Jeżeli kot zwykle otrzymuje trzy, cztery albo więcej posiłków dziennie, trzeba tak zorganizować opiekę, aby podczas urlopu nie został nagle przestawiony na jeden wielki posiłek. Pomocna może być miska automatyczna przeznaczona do mokrej karmy, ale powinna zostać wcześniej sprawdzona, a kot musi już umieć z niej korzystać. Urządzenie nie zastępuje wizyt człowieka.

Kuweta mówi dużo o zdrowiu kota

  Kuwety należy sprzątać podczas każdej wizyty. Nie chodzi wyłącznie o komfort kota. Zawartość kuwety dostarcza ważnych informacji o jego zdrowiu. Opieka powinna zwracać uwagę na to, czy pojawił się mocz i kał, czy ich ilość wygląda normalnie oraz czy nie ma biegunki, krwi, bardzo małych grudek moczu albo wielu bezskutecznych prób oddawania moczu. Jeżeli kot często wchodzi do kuwety, napina się, miauczy, oddaje jedynie krople moczu albo nie oddaje go wcale, wymaga pilnej pomocy weterynaryjnej. Nie czekamy wtedy na powrót właścicielki z urlopu. Przed wyjazdem nie wymieniaj nagle żwirku na inny tylko dlatego, że łatwiej było kupić duże opakowanie. Zostaw wystarczający zapas tego samego drobnego, naturalnego żwirku, z którego kot korzysta na co dzień.

Wizyta to nie tylko obsługa miski i kuwety

  Opieka powinna spędzić z kotem trochę czasu, ale sposób kontaktu musi być dostosowany do jego charakteru. Kot towarzyski może potrzebować zabawy, rozmowy, głaskania albo po prostu obecności człowieka. Kot lękowy może nie wyjść z kryjówki przez cały pobyt opiekunki. Nie oznacza to, że można po pięciu minutach zamknąć drzwi i uznać wizytę za zakończoną. Można usiąść w spokojnym miejscu, poczytać, mówić cicho albo rozpocząć delikatną zabawę wędką bez zbliżania się do kryjówki. Kot powinien sam zdecydować, czy chce podejść. Każdego dnia trzeba jednak upewnić się, że kot naprawdę znajduje się w mieszkaniu i żyje. Przy kocie chowającym się opiekunka powinna znać jego najczęstsze kryjówki i umieć sprawdzić jego obecność bez wyciągania go siłą. Do samodzielnej zabawy można pozostawić bezpieczne piłeczki, myszki i zabawki bez luźnych elementów. Wędki, sznurki, gumki, tasiemki oraz zabawki, w które kot może się zaplątać, po zabawie muszą zostać schowane. 

Zabezpiecz mieszkanie

  Przed wyjazdem obejdź całe mieszkanie tak, jakbyś sprawdzała je po raz pierwszy. Okna i balkon muszą być prawidłowo zabezpieczone. Okien uchylnych nie zostawiamy otwartych. Opiekunka nie może otwierać niezabezpieczonego okna „tylko na chwilę”, nawet jeżeli zapewnia, że będzie pilnować kota.

Sprawdź również:

• rośliny i produkty toksyczne,

• leki oraz środki chemiczne,

• nitki, włóczki, gumki do włosów i sznurki,

• ostre przedmioty,

• niestabilne dekoracje,

• otwarte pralki, suszarki i szafy,

• możliwość zatrzaśnięcia drzwi,

• dostęp do przewodów i sprzętu elektrycznego,

• miejsca, w których kot może utknąć.

  Poinstruuj opiekę, jak ma wchodzić do mieszkania i wychodzić. Przed otwarciem drzwi powinna sprawdzić, gdzie znajduje się kot. Przy kocie próbującym wybiegać można zastosować dodatkową barierę oddzielającą przedpokój od reszty mieszkania. Drugi komplet kluczy zostaw zaufanej osobie awaryjnej. Sam zapasowy klucz znajdujący się po wewnętrznej stronie zamkniętych drzwi na nic się nie przyda.

Przygotuj plan pomocy weterynaryjnej

  Opiekunka musi wiedzieć, do której lecznicy ma pojechać i kto może podjąć decyzję, gdy nie uda się z Tobą skontaktować.

Zostaw:

• książeczkę zdrowia albo paszport kota,

• numer mikroczipa,

• informacje o chorobach i przyjmowanych lekach,

• dane prowadzącego weterynarza,

• adres najbliższej lecznicy całodobowej,

• transporter ustawiony w łatwo dostępnym miejscu,

• pisemną zgodę na udzielenie pomocy i ustalony sposób pokrycia kosztów.

  Nie chowaj transportera w piwnicy, na strychu ani za stosem pudeł. W sytuacji nagłej opiekunka nie może tracić czasu na jego szukanie. Jeżeli kot trudno wchodzi do transportera, pokaż wcześniej, jak bezpiecznie go umieścić w środku. W przypadku kota agresywnego ze strachu lub wymagającego szczególnego postępowania omów z weterynarzem plan działania jeszcze przed urlopem.

Codzienny raport nie powinien ograniczać się do zdjęcia

Poproś o wiadomość po każdej wizycie albo przynajmniej raz dziennie. Raport powinien zawierać informację:

• czy kot zjadł,
• czy pił,
• czy oddał mocz i kał,
• czy nie wymiotował,
• jak się zachowywał,
• czy przyjął leki,
• czy w mieszkaniu wszystko jest w porządku.

  Zdjęcie jest miłym dodatkiem, ale fotografia kota siedzącego na kanapie nie mówi, czy zjadł posiłek i skorzystał z kuwety. Kamera domowa może pomóc obserwować zachowanie kota pomiędzy wizytami, ale nie zastępuje opiekunki. Kamera nie poda jedzenia, nie posprząta kuwety, nie zauważy wszystkiego i nie zawiezie chorego kota do lekarza.

Co może się zmienić po wyjeździe właścicielki?

  Nawet kot pozostający w swoim domu może odczuwać zmianę wynikającą z nieobecności opiekunki. Może być mniej aktywny, częściej spać, początkowo unikać osoby dochodzącej albo przeciwnie, domagać się od niej większej ilości kontaktu. Nie wolno jednak automatycznie tłumaczyć wszystkiego tęsknotą lub stresem. Brak apetytu, uporczywe wymioty, biegunka, problemy z oddawaniem moczu, wyraźne osłabienie, trudności z oddychaniem i nagła zmiana zachowania wymagają reakcji. Dobry opiekun nie zakłada, że kot „obraził się, bo właścicielka wyjechała”. Obserwuje, przekazuje informacje i w razie potrzeby szuka pomocy.

Spokojny urlop zaczyna się przed wyjazdem

  Najlepszym rozwiązaniem dla większości kotów jest pozostanie na własnym, dobrze znanym terytorium. Nie oznacza to jednak pozostawienia ich samych sobie. Odpowiednio przygotowana opieka podaje posiłki zgodnie z rutyną, wymienia wodę, sprząta kuwety, obserwuje zdrowie, zapewnia bezpieczny kontakt i wie, jak zareagować w sytuacji awaryjnej. Kot pozostaje w swoim domu, ale każdego dnia ktoś naprawdę sprawdza, czy wszystko jest z nim w porządku.

Urlop opiekuna nie może oznaczać urlopu od odpowiedzialności za kota.

🧡 Martyna
Kocia behawiorystka
Założycielka CatZone - Strefa Kotów