Blog

<h2>Znalazłaś kocięta? Co robić? Przewodnik krok po kroku</h2> Każdej wiosny i lata media społecznościowe zalewają zdjęcia małych kociąt znalezionych w krzakach, pod samochodami, w drewutniach, na działkach czy w opuszczonych budynkach. Większość osób, które je znajdują, chce pomóc i działa z dobrego serca. Niestety właśnie wtedy bardzo często dochodzi do największego błędu – kocięta zostają zabrane od matki, choć wcale nie były porzucone. Dla kilkutygodniowych maluchów własna mama jest najlepszą opiekunką, nauczycielką i jedynym źródłem pożywienia. Zanim więc sięgniesz po transporter lub karton, warto wiedzieć, jak zachowuje się kotka wychowująca młode i kiedy rzeczywiście potrzebna jest interwencja człowieka.<figure id="figure-65bihsk2cmr9pmxqj"><img id="65bihsk2cmr9pmxqj" src="https://cdn.durable.co/blocks/334MZzwvA6RZBEaOWST8YQ6Y86D9UJ78OyN9x1MJ3VxEFPxJodXzYQRMMTDjfm7G.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/334MZzwvA6RZBEaOWST8YQ6Y86D9UJ78OyN9x1MJ3VxEFPxJodXzYQRMMTDjfm7G.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Znalazłaś kocięta. Co zrobić najpierw? &nbsp; Przede wszystkim nie panikuj i nie zabieraj ich od razu. Pierwsze minuty są bardzo ważne, ponieważ od Twojej decyzji może zależeć życie całej kociej rodziny. Zanim podejmiesz jakiekolwiek działania, spokojnie oceń sytuację. &nbsp; Sprawdź, czy kocięta znajdują się w bezpiecznym miejscu. Jeżeli leżą w wysokiej trawie, pod krzewem, w szopie lub innym spokojnym zakątku, najczęściej nie wymagają natychmiastowego przenoszenia. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy znajdują się na środku drogi, parkingu, torowisku, w studzience, na placu budowy lub w miejscu, gdzie w każdej chwili mogą zostać potrącone albo zaatakowane przez psa. &nbsp; Przyjrzyj się również samym maluchom. Czy wyglądają na spokojne i najedzone? Czy są ciepłe, śpią wtulone w siebie i nie mają widocznych obrażeń? Takie kocięta bardzo często po prostu czekają na powrót swojej mamy. Sam fakt, że przez chwilę są same, nie oznacza jeszcze, że zostały porzucone. &nbsp; Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że kotki celowo zostawiają młode w ukryciu. Nie robią tego dlatego, że je porzuciły, ale dlatego, że muszą zdobyć jedzenie i jednocześnie nie chcą zdradzić miejsca, w którym ukryły swoje potomstwo. Dla nich jest to naturalne zachowanie, które zwiększa szanse kociąt na przeżycie.<figure id="figure-w8tadf6k2gmr9pqaey"><img id="w8tadf6k2gmr9pqaey" src="https://cdn.durable.co/blocks/1bgp5qVHm6WsQvoezLiHON1N6dqMEf9DzrIIdNw8eK8UMHu05TN4DqB6TnmZ2WvS.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/1bgp5qVHm6WsQvoezLiHON1N6dqMEf9DzrIIdNw8eK8UMHu05TN4DqB6TnmZ2WvS.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Obserwuj, czy wróci matka &nbsp; Jeżeli kocięta są bezpieczne i nie wymagają natychmiastowej pomocy, kolejnym krokiem powinna być spokojna obserwacja. To właśnie tutaj większość ludzi popełnia błąd. Stoją przy gnieździe, zaglądają do kociąt co kilka minut, robią zdjęcia, rozmawiają przez telefon i zastanawiają się, dlaczego matka nie wraca. &nbsp; Kotka doskonale widzi obecność człowieka. Dopóki uznaje okolicę za niebezpieczną, bardzo często nie podejdzie do swoich młodych. Nie dlatego, że ich nie chce, ale dlatego, że instynkt podpowiada jej, aby poczekać, aż zagrożenie zniknie. &nbsp; Najlepiej oddalić się na tyle, aby nie była zestresowana Twoją obecnością. Jeżeli jest taka możliwość, obserwuj miejsce z samochodu albo z dużej odległości. Im mniej ingerencji, tym większa szansa, że kotka wróci do swoich dzieci i będziesz mieć pewność, że nie są osierocone.<figure id="figure-rjfk1bno7emr9puq4c"><img id="rjfk1bno7emr9puq4c" src="https://cdn.durable.co/blocks/34BQP6dUha1pLp4S1ITl7tYV4eLRbuGyUJxhRXQac5TrzxxooIB6X5fdF7vDmDtC.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/34BQP6dUha1pLp4S1ITl7tYV4eLRbuGyUJxhRXQac5TrzxxooIB6X5fdF7vDmDtC.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Nie zabieraj samych kociąt ani samej matki &nbsp; Najczęstszym błędem jest zabranie samych kociąt. Kierujemy się wtedy dobrym sercem, ale odbieramy im największą szansę na przeżycie. Kilkutygodniowe maluchy wymagają karmienia nawet co kilka godzin, utrzymywania odpowiedniej temperatury ciała, stymulowania do oddawania moczu i kału oraz nieustannej opieki. Żaden człowiek nie zrobi tego tak dobrze jak ich własna matka. &nbsp; Równie poważnym błędem jest złapanie samej kotki. Czasami ktoś widzi wychudzoną mamę, chce jej pomóc i zabiera ją do lecznicy lub fundacji, nie wiedząc, że kilkanaście metrów dalej czekają jej dzieci. Pozostawione bez mleka i opieki kocięta bardzo szybko słabną, a ich szanse na przeżycie dramatycznie maleją.Jeżeli więc masz możliwość pomóc, staraj się zabezpieczyć całą rodzinę razem. To rozwiązanie jest najlepsze zarówno dla matki, jak i dla kociąt.<figure id="figure-635xxsvjjumr9pwzdg"><img id="635xxsvjjumr9pwzdg" src="https://cdn.durable.co/blocks/1a0n3g2to60sKWCRWBJrMMSuIgXQQreM5iUe7XvUcIA4qJk09zCdJ9kPHE8jsNkv.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/1a0n3g2to60sKWCRWBJrMMSuIgXQQreM5iUe7XvUcIA4qJk09zCdJ9kPHE8jsNkv.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Widzisz kotkę, która zabiera jedzenie? To bardzo ważny sygnał. &nbsp; Zdarza się, że nie znajdujesz najpierw kociąt, ale zauważasz kotkę, która regularnie przychodzi do miski, bierze jedzenie i natychmiast gdzieś znika. Bardzo często oznacza to, że w pobliżu ukrywa swoje młode i zanosi im pokarm. &nbsp; Naturalnym odruchem jest pójście za nią, żeby odnaleźć gniazdo. Niestety właśnie wtedy można wszystko zepsuć. Kotki są bardzo ostrożnymi matkami. Jeżeli zauważą, że ktoś je śledzi, mogą przestać wracać do tego miejsca albo przenieść cały miot w inne, znacznie trudniej dostępne miejsce. &nbsp; Zamiast tego zacznij regularnie dokarmiać kotkę. Wystawiaj jedzenie codziennie o tej samej porze i w tym samym miejscu. Dzięki temu będzie wracała coraz pewniej, a Ty zyskasz czas na spokojną obserwację i ocenę sytuacji. Często właśnie cierpliwość pozwala odnaleźć całą rodzinę i później bezpiecznie ją zabezpieczyć.<figure id="figure-aq301uxobmr9q08fn"><img id="aq301uxobmr9q08fn" src="https://cdn.durable.co/blocks/cD2WPNWIsQhnAiDbXl0v9SvV8mIb1xSzcjCUcsBA2xOBMXBcotRnFvdT89xlR8C9.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/cD2WPNWIsQhnAiDbXl0v9SvV8mIb1xSzcjCUcsBA2xOBMXBcotRnFvdT89xlR8C9.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Kiedy trzeba interweniować natychmiast? Nie każda sytuacja pozwala na długą obserwację. Są przypadki, w których liczy się każda minuta i nie można czekać na powrót matki.Natychmiastowej pomocy wymagają kocięta, które są ranne, wychłodzone, bardzo osłabione lub chore. Tak samo wtedy, gdy znajdują się w miejscu zagrażającym ich życiu, na przykład na ruchliwej drodze, parkingu, torach kolejowych, w zalewanej studzience czy w miejscu, gdzie mogą zostać zaatakowane przez inne zwierzęta.Interwencja jest konieczna również wtedy, gdy matka nie żyje albo masz pewność, że mimo wielogodzinnej spokojnej obserwacji nie wróciła do swoich młodych. W takich sytuacjach należy jak najszybciej zabezpieczyć kocięta i skontaktować się z fundacją, organizacją pomagającą zwierzętom lub lekarzem weterynarii.<figure id="figure-vrv174tkmcmr9q5az0"><img id="vrv174tkmcmr9q5az0" src="https://cdn.durable.co/blocks/6rxPok47HgJP8vLlfOC0pIBEEtXp8R6e75IYWYKvfIedgiKI9N4aYYRRHykckP8i.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionX="undefined" data-positionY="undefined" data-fullWidth="false"/></figure>Najlepsze rozwiązanie? Zabezpieczyć całą rodzinę Jeżeli zapadnie decyzja o pomocy, zawsze staraj się zabezpieczyć jednocześnie kotkę i wszystkie jej kocięta. To rozwiązanie daje największe szanse na przeżycie całego miotu i jednocześnie jest najmniej stresujące dla zwierząt.Matka nadal będzie mogła karmić swoje dzieci, uczyć je kocich zachowań, pielęgnacji i stopniowo przygotowywać do samodzielnego życia. Człowiek natomiast zapewni im bezpieczeństwo, odpowiednie warunki i opiekę do czasu znalezienia nowych domów.W tym czasie kotka powinna mieć spokojne miejsce, dużą kuwetę, stały dostęp do świeżej wody oraz wysokiej jakości mokrej karmy. Podczas karmienia zapotrzebowanie energetyczne jest ogromne, dlatego nie należy ograniczać jej jedzenia. Gdy kocięta zostaną odchowane i przestaną ssać mleko, mamę należy wykastrować. To najskuteczniejszy sposób na zapobieganie kolejnym miotom i ograniczenie bezdomności kotów.Podsumowanie Chęć pomocy jest czymś pięknym, ale w przypadku małych kociąt liczy się nie tylko dobre serce, lecz przede wszystkim wiedza. Największym błędem jest założenie, że każde samotne kocię zostało porzucone. W większości przypadków jego mama jest gdzieś w pobliżu i robi dokładnie to, co powinna – zdobywa pożywienie, aby wrócić do swoich dzieci.Dlatego zanim podejmiesz jakiekolwiek działania, zatrzymaj się i spokojnie oceń sytuację. Obserwuj z daleka, nie zabieraj samych kociąt ani samej matki, a jeśli zdecydujesz się pomóc, zrób wszystko, aby zabezpieczyć całą rodzinę razem. Czasami kilka godzin cierpliwości i regularne dokarmianie kotki potrafią uratować nie jedno życie, ale całą kocią rodzinę. To właśnie takie przemyślane decyzje naprawdę zmieniają los bezdomnych kotów.🧡 Martyna Kocia behawiorystka Założycielka CatZone – Strefa Kotów

Znalazłaś kocięta? Co robić? Przewodnik krok po kroku

<h2>Jak prawidłowo dokarmiać koty wolno żyjące? Praktyczny poradnik</h2> Każdej zimy i każdego lata pojawia się to samo pytanie: czy dokarmiać koty wolno żyjące? Odpowiedź brzmi: tak, ale trzeba robić to z głową.<figure id="figure-ksf79kyvnpmr9o32w2"><img id="ksf79kyvnpmr9o32w2" src="https://cdn.durable.co/blocks/15jsm3kBs7janSEPVDRS28Z8vAYav7f57AW4Qo3mPYBLHfL90KUy2lcw9rLkaKuK.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/15jsm3kBs7janSEPVDRS28Z8vAYav7f57AW4Qo3mPYBLHfL90KUy2lcw9rLkaKuK.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Źle zorganizowane dokarmianie potrafi bardziej zaszkodzić niż pomóc. Brud wokół miejsca karmienia, jedzenie pozostawione na wiele godzin czy brak wody prowadzą do konfliktów z mieszkańcami, przyciągają szkodniki i zwiększają ryzyko chorób. Z kolei dobrze prowadzone miejsce dokarmiania jest czyste, bezpieczne i pomaga kotom przetrwać najtrudniejsze okresy.Kim są koty wolno żyjące? Kot wolno żyjący to nie kot bezdomny. To zwierzę, które urodziło się na wolności lub przez wiele lat żyło bez kontaktu z człowiekiem. Taki kot najczęściej nie nadaje się do życia w domu. Ma swoje terytorium, zna okolicę i potrafi sam zdobywać część pożywienia.Naszą rolą nie jest oswojenie go na siłę, tylko zapewnienie mu jak najlepszych warunków do życia oraz ograniczenie cierpienia poprzez kastrację.Karm regularnie Najlepiej dokarmiać koty codziennie o tej samej porze. Bardzo szybko uczą się rutyny i wiedzą, kiedy mogą spodziewać się posiłku. Stałe godziny mają jeszcze jedną zaletę – jedzenie nie leży przez wiele godzin, dzięki czemu nie psuje się i nie przyciąga innych zwierząt.Co podawać? Najlepszym wyborem jest dobrej jakości mokra karma lub mięso. Mokra karma dostarcza nie tylko składników odżywczych, ale również dużej ilości wody, której koty naturalnie piją niewiele. Nie zostawiaj resztek na cały dzień. Lepiej podać mniejszą porcję i po kilkunastu lub kilkudziesięciu minutach zabrać to, czego koty nie zjadły.A co z suchą karmą? Wbrew temu, co często można przeczytać w internecie, sucha karma nie powinna być podstawą dokarmiania. Wyjątek stanowi zima oraz bardzo lękliwe koty, które podchodzą do karmnika dopiero wtedy, gdy człowieka już nie ma. Mokra karma (nawet podgrzana) w niskich temperaturach szybko zamarza, natomiast sucha może poczekać na kota znacznie dłużej. To rozwiązanie awaryjne, a nie codzienna podstawa żywienia.Woda jest równie ważna jak jedzenie Wiele osób pamięta o karmie, a całkowicie zapomina o wodzie. To błąd. Kot może znaleźć pożywienie, ale dostęp do czystej wody bywa znacznie trudniejszy, szczególnie zimą i podczas upałów. Latem wodę warto wymieniać nawet kilka razy dziennie. Zimą najlepiej wlać do miski letnią wodę. Nie dlatego, że koty wolą ciepłą wodę, ale dlatego, że zamarza znacznie później. Dzięki temu nawet bardzo ostrożne koty, które przychodzą dopiero po odejściu opiekuna, mają większą szansę napić się, zanim woda zamieni się w lód.Nie stawiaj misek bezpośrednio na ziemi To prosty błąd, który popełnia wiele osób. Miski najlepiej postawić na kawałku deski, palecie, płycie chodnikowej lub innym podwyższeniu. Dzięki temu jedzenie mniej się brudzi, wolniej zamarza i nie miesza się ze śniegiem, błotem czy piaskiem.Dbaj o czystość Miejsce dokarmiania powinno wyglądać tak, jakby nikogo tam nie było. Po każdym karmieniu zabieraj:- puste puszki, - opakowania, - resztki jedzenia, - ednorazowe miseczki. Miski wielorazowe regularnie myj. To nie tylko kwestia estetyki. Czyste miejsce ogranicza rozwój bakterii, zmniejsza ryzyko chorób i sprawia, że mieszkańcy okolicy znacznie rzadziej skarżą się na obecność kotów.Wybierz dobre miejsce Najlepiej sprawdzają się spokojne, osłonięte miejsca z dala od ruchliwych ulic, parkingów i placów zabaw. Kot powinien mieć możliwość szybkiej ucieczki do bezpiecznej kryjówki, jeśli coś go wystraszy. Jeżeli w okolicy znajduje się budka dla kotów, miejsce karmienia warto zorganizować kilka metrów od niej. Dzięki temu w środku pozostanie sucho i czysto.Nie przekarmiaj Dokarmianie nie oznacza pozostawiania ogromnych ilości jedzenia. Nadmiar karmy przyciąga szczury, lisy, kuny, ptaki i owady. Dodatkowo szybko się psuje, szczególnie latem. Podawaj tyle, ile koty są w stanie zjeść podczas jednego posiłku.<figure id="figure-1cczzi0xwmr9o8bkz"><img id="1cczzi0xwmr9o8bkz" src="https://cdn.durable.co/blocks/2dPHmBpZhwtXtE4Bh7v1vKRJiftbErsCbgR43KfXTgRl9zvhO6cU3q1AusuPwhBH.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: undefined undefined;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionX="undefined" data-positionY="undefined" data-fullWidth="false"/></figure>Dokarmianie to nie wszystko Największym problemem kotów wolno żyjących nie jest głód. Największym problemem jest niekontrolowane rozmnażanie. Jedna niewykastrowana kotka może w ciągu kilku lat doprowadzić do narodzin dziesiątek kolejnych kociąt, z których wiele umrze z głodu, chorób lub pod kołami samochodów. Dlatego odpowiedzialny opiekun kotów wolno żyjących nie tylko dokarmia, ale również współpracuje z fundacjami lub gminą w zakresie kastracji.To właśnie kastracja jest najskuteczniejszą formą pomocy.Podsumowanie Dokarmianie kotów wolno żyjących nie polega na wystawieniu miski z jedzeniem. To odpowiedzialność, regularność i dbanie o porządek.Stałe pory karmienia, mokra karma jako podstawa, świeża woda, czyste miejsce oraz kastracja sprawiają, że koty mają szansę żyć dłużej i zdrowiej, a jednocześnie nie stają się źródłem konfliktów z mieszkańcami.Nawet niewielka pomoc ma znaczenie. Jeśli jest mądra i systematyczna, może uratować wiele kocich istnień.🧡 Martyna Kocia behawiorystka Założycielka CatZone – Strefa Kotów

Jak prawidłowo dokarmiać koty wolno żyjące?

Kiedy natychmiast jechać z kotem do weterynarza?

<h2>Adopcja kota – proces 3-3-3. Czego naprawdę można się spodziewać?</h2> Adopcja kota to ogromna zmiana nie tylko dla człowieka, ale przede wszystkim dla samego zwierzęcia. Nowy dom oznacza nowe zapachy, dźwięki, ludzi i zasady. Nawet jeśli kot trafił do najlepszego domu na świecie, początkowo może odczuwać stres i niepewność. To całkowicie naturalna reakcja.<figure id="figure-rrh3ohpxsamr979pcd"><img id="rrh3ohpxsamr979pcd" src="https://cdn.durable.co/covers/183QyEHdGejxpknAgkvLroAxC7Dpz4SyfcdGx4u9CTn8gOONiqkVblhIme9Q7XWg.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: 50% 65%;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="50%" data-positiony="65%" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/covers/183QyEHdGejxpknAgkvLroAxC7Dpz4SyfcdGx4u9CTn8gOONiqkVblhIme9Q7XWg.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: 50% 65%;"></figure>W internecie często można spotkać określenie proces 3-3-3. Jest to prosty sposób przedstawienia kolejnych etapów adaptacji kota po adopcji. Warto jednak pamiętać, że nie jest to sztywny harmonogram. Każdy kot jest inny i będzie potrzebował tyle czasu, ile sam uzna za konieczne.<h3>Pierwsze 3 dni – kot jest w trybie przetrwania</h3> Dla kota wszystko jest nowe. Nie zna jeszcze domu ani ludzi, którzy go otaczają. Najczęściej wybiera więc najbezpieczniejszą strategię – obserwację.Może chować się pod meblami, unikać kontaktu, mało jeść, pić tylko wtedy, gdy nikt nie patrzy, a z kuwety korzystać dopiero w nocy. Niektóre koty przez pierwsze dni praktycznie nie wychodzą z kryjówki.To nie oznacza, że adopcja się nie udała. Oznacza jedynie, że kot potrzebuje czasu, aby przekonać się, że nic mu nie grozi.Najlepszym rozwiązaniem jest przygotowanie jednego spokojnego pomieszczenia, zachowanie stałej rutyny i pozwolenie kotu na samodzielne decydowanie o kontakcie.<figure id="figure-0z07cn9wcfmr9jdgpz"><img id="0z07cn9wcfmr9jdgpz" src="https://cdn.durable.co/blocks/1aITWYBbk0yxcc9ToVAbIHklxyeP8GBOCZ1cQblqeYXCW6jHCqHwH5KFUZRXQEPS.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="3:2" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/1aITWYBbk0yxcc9ToVAbIHklxyeP8GBOCZ1cQblqeYXCW6jHCqHwH5KFUZRXQEPS.png" data-mce-style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;"></figure><h3>Pierwsze 3 tygodnie – kot zaczyna czuć się bezpieczniej</h3> Kiedy poziom stresu zaczyna spadać, kot coraz odważniej poznaje otoczenie. Zwiedza mieszkanie, obserwuje domowników, uczy się codziennego rytmu dnia i stopniowo nabiera pewności siebie.To dobry moment na wspólną zabawę, budowanie pozytywnych skojarzeń i spokojne rozwijanie relacji. Nadal jednak nie należy niczego przyspieszać. Jeśli jednego dnia kot przyjdzie po głaskanie, a następnego znów się schowa, jest to całkowicie normalne.<figure id="figure-2ilwe5mk8wmr9jeara"><img id="2ilwe5mk8wmr9jeara" src="https://cdn.durable.co/blocks/4y2W78qdi7BYMBP6c403btkqyqXd2U31hzpKALxr8krjewFxavlLk1mOsqKKeDNp.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="3:2" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/4y2W78qdi7BYMBP6c403btkqyqXd2U31hzpKALxr8krjewFxavlLk1mOsqKKeDNp.png" data-mce-style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;"></figure><h3>Pierwsze 3 miesiące – kot czuje, że to jego dom</h3> Dopiero po kilku miesiącach wiele kotów pokazuje swój prawdziwy charakter. Stają się bardziej pewne siebie, chętniej inicjują kontakt, bawią się i swobodnie korzystają z całej przestrzeni.To właśnie wtedy opiekunowie często mówią, że „nagle dostali zupełnie innego kota". W rzeczywistości kot od początku był taki sam. Potrzebował jedynie czasu, aby poczuć się bezpiecznie.<figure id="figure-6zt18bd7rnmr9jf78v"><img id="6zt18bd7rnmr9jf78v" src="https://cdn.durable.co/blocks/2dwkisSHzdaoCMhWaTsKqIM1O9qFbOXZOJlzcV9kNDJ7FsqJ4MLYzecJStTGZnp5.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="3:2" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/2dwkisSHzdaoCMhWaTsKqIM1O9qFbOXZOJlzcV9kNDJ7FsqJ4MLYzecJStTGZnp5.png" data-mce-style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;"></figure><h3>Nie porównuj swojego kota do innych</h3> Proces 3-3-3 jest jedynie orientacyjnym schematem. Jeden kot po dwóch dniach będzie spał z Tobą w łóżku, a drugi po trzech miesiącach nadal będzie ostrożny. Oba zachowania mieszczą się w normie.Na tempo adaptacji wpływa wiek kota, jego charakter, wcześniejsze doświadczenia, sposób socjalizacji, a także to, jak przebiega sama adopcja i czy od początku zapewniono mu poczucie bezpieczeństwa.<figure id="figure-l3ehzppw9nmr9jcifl"><img id="l3ehzppw9nmr9jcifl" src="https://cdn.durable.co/blocks/28YVSWTHgeC7xadS8vOaCtt2obQrN2vLJMvs1rgAJW9TY9C6MonO05IGfmOfVeMh.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="3:2" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/28YVSWTHgeC7xadS8vOaCtt2obQrN2vLJMvs1rgAJW9TY9C6MonO05IGfmOfVeMh.png" data-mce-style="aspect-ratio: 3/2; object-position: center center;"></figure>Cierpliwość to najlepszy prezent, jaki możesz dać kotu Nie da się przyspieszyć budowania zaufania. Można natomiast stworzyć warunki, w których kot sam uzna, że jest bezpieczny. A kiedy to się stanie, relacja budowana na zaufaniu będzie znacznie trwalsza niż ta wymuszona pośpiechem.🧡 Martyna Kocia behawiorystka Założycielka CatZone – Strefa Kotów

Adopcja kota – proces 3-3-3.

<h2>28 czerwca – Dzień Nieporzucania Zwierząt. </h2><h3>Dlaczego właśnie ten dzień?</h3> Każdego roku, gdy zbliżają się wakacje, media społecznościowe zalewają zdjęcia walizek, plaż i wymarzonych kierunków podróży. Niestety, dla tysięcy zwierząt ten sam okres oznacza coś zupełnie innego – samotność, głód, strach i walkę o przetrwanie.Nie istnieje oficjalny Dzień Nieporzucania Zwierząt.Dlatego postanowiłam go stworzyć.Wybrałam 28 czerwca, ponieważ właśnie pod koniec czerwca rozpoczyna się okres, w którym każdego roku dochodzi do największej liczby porzuceń zwierząt. Początek wakacji powinien kojarzyć się z odpoczynkiem i pięknymi wspomnieniami, a nie z dramatem tych, którzy do końca wierzą, że ich człowiek po nich wróci.<figure id="figure-c3vjwerm1kmqy13rmz"><img id="c3vjwerm1kmqy13rmz" src="https://cdn.durable.co/blocks/21exwxEJMhm4x2lIczJpvbNcX4xpJCjAhYZlw4FmXqSN9JLvpB82HctXHTiUSuEG.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/21exwxEJMhm4x2lIczJpvbNcX4xpJCjAhYZlw4FmXqSN9JLvpB82HctXHTiUSuEG.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Porzucenie nie zawsze wygląda tak samo Większość osób wyobraża sobie psa przywiązanego do drzewa albo karton z kociętami pozostawiony w lesie. Takie sytuacje niestety nadal się zdarzają.Jednak porzucenie często wygląda znacznie ciszej.Ktoś wyjeżdża na urlop i wypuszcza kota na zewnątrz, uznając, że „przecież zawsze wychodził”. Ktoś przeprowadza się i przestaje wpuszczać kota do domu. Drzwi zostają zamknięte, a zwierzę z dnia na dzień przestaje mieć rodzinę.To również jest porzucenie.Kot nie rozumie, dlaczego nagle stracił swój dom. Nie wie, że człowiek podjął decyzję. Przez wiele dni czeka pod drzwiami, na podjeździe, przy furtce lub w miejscu, gdzie ostatni raz widział swojego opiekuna. Często odmawia jedzenia, przestaje ufać ludziom albo ginie pod kołami samochodu, próbując wrócić do miejsca, które uważa za swój dom.<h3>Nie ma dobrego powodu, żeby porzucić zwierzę!</h3>Najczęściej słyszymy te same tłumaczenia.„Nie miałem z kim zostawić psa.”„Kot sobie poradzi.”„Wyjeżdżamy tylko na dwa tygodnie.”„Nie było innego wyjścia.”Problem polega na tym, że... zawsze jest inne wyjście.Dzisiaj znalezienie opieki dla zwierzęcia jest łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej.Można skorzystać z hotelu dla zwierząt. Można zatrudnić petsittera, który będzie odwiedzał zwierzę w domu. Można poprosić rodzinę, znajomych lub sąsiadów o pomoc. Coraz więcej hoteli, pensjonatów i apartamentów akceptuje zwierzęta, dzięki czemu mogą pojechać z nami na wakacje.Żadne wakacje nie usprawiedliwiają porzucenia członka rodziny.<figure id="figure-g7ym7vieormqy15sq3"><img id="g7ym7vieormqy15sq3" src="https://cdn.durable.co/blocks/3s03AJLHYofPym3JdHDYsWaMWNvnkNRJKNW0abndj2R4nvGBydKZ6LqCd8fXbcJJ.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/3s03AJLHYofPym3JdHDYsWaMWNvnkNRJKNW0abndj2R4nvGBydKZ6LqCd8fXbcJJ.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Zwierzę to odpowiedzialność na całe życie Decyzja o adopcji lub zakupie zwierzęcia nie obowiązuje tylko wtedy, gdy wszystko układa się po naszej myśli.Obowiązuje również wtedy, gdy wyjeżdżamy na urlop, zmieniamy pracę, przeprowadzamy się, pojawia się dziecko lub nasze życie staje się bardziej skomplikowane.Pies i kot nie wybierają swojej rodziny.To człowiek wybiera ich.I właśnie dlatego odpowiedzialność zawsze spoczywa na człowieku.Moje urodzinowe życzenie 28 czerwca są moje urodziny.Z tej okazji nie mam jednego życzenia dla siebie.Mam jedno życzenie dla zwierząt.Chciałabym, aby 28 czerwca stał się symbolem odpowiedzialności i został zapamiętany jako Dzień Nieporzucania Zwierząt.Niech będzie dniem, który każdego roku przypomni ludziom, że zwierzę nie jest rzeczą. Nie można go odstawić na bok, kiedy przestaje pasować do planów. Nie można zamknąć przed nim drzwi i udawać, że „jakoś sobie poradzi”.Bo nie poradzi sobie.Zacznijmy razem Każda wielka zmiana zaczyna się od jednej osoby, która odważyła się zrobić pierwszy krok.Ja właśnie zrobiłam swój.Mam nadzieję, że z roku na rok coraz więcej osób będzie mówiło:„28 czerwca? Przecież to Dzień Nieporzucania Zwierząt.”Jeżeli wspólnie będziemy o tym przypominać, być może kiedyś ten dzień naprawdę zapisze się w świadomości ludzi. A jeśli dzięki temu choć jedno zwierzę nie zostanie porzucone przed wakacjami, będzie to największy prezent, jaki mogłam sobie wymarzyć na urodziny.<h3>🖤 Bo zwierzę to nie rzecz. To członek rodziny. A rodziny się nie porzuca. Nigdy.</h3>🧡 Martyna Kocia behawiorystka Założycielka CatZone – Strefa Kotów

28 czerwca – Dzień Nieporzucania Zwierząt.

<h3>Dziś obchodzimy Ogólnopolski Dzień Świadomości Raka Prostaty.</h3>I zanim ktoś zapyta - nie, rak prostaty nie jest częstym problemem u kotów. Ale skoro już mówimy o zdrowiu panów, porozmawiajmy o kocurach.Do dziś można trafić na argumenty, że kocura szkoda kastrować, że powinien chociaż raz zostać ojcem albo że „odbiera mu się męskość”. Kot kompletnie nie rozumie tych ludzkich pomysłów. Nie planuje rodziny, nie marzy o potomstwie i nie cierpi z powodu braku dzieci. Za to potrafi znaczyć mieszkanie, wyć po nocach, próbować uciekać i wdawać się w bójki.Rak prostaty u kotów jest rzadkością. Ale kocury mają coś, czego po kastracji mieć nie będą – jądra. A bez jąder nie ma również nowotworów jąder. To jeden z tych przypadków, gdzie profilaktyka działa wyjątkowo skutecznie.<figure id="figure-kbklb0iv7omqqjx045"><img id="kbklb0iv7omqqjx045" src="https://cdn.durable.co/blocks/378iS3wwjQGIDhC0JwOb4QKN47TwMYvB2ShTfQFQ466rv3flINBOXEUYb8B6pBNK.png" alt="" title="" class="object-cover bg-gray-100 rounded-lg md:rounded-xl lg:rounded-2xl" style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;" data-corners="default" data-aspect="1:1" data-caption="" data-positionx="undefined" data-positiony="undefined" data-fullwidth="false" data-mce-src="https://cdn.durable.co/blocks/378iS3wwjQGIDhC0JwOb4QKN47TwMYvB2ShTfQFQ466rv3flINBOXEUYb8B6pBNK.png" data-mce-style="aspect-ratio: 1/1; object-position: center center;"></figure>Kastracja to jednak nie tylko kwestia nowotworów. To również mniej zachowań napędzanych hormonami, mniej bójek, mniej urazów i mniejsze ryzyko wielu problemów zdrowotnych związanych z życiem niewykastrowanego kocura.A skoro już jesteśmy przy profilaktyce, przestańmy traktować weterynarza jak straż pożarną. Kota obserwuje się przez całe życie. Zwraca się uwagę na masę ciała, apetyt, ilość wypijanej wody, aktywność i korzystanie z kuwety. Regularne badania nie są potrzebne dlatego, że kot jest stary. Są potrzebne dlatego, że koty doskonale ukrywają choroby.Bo najlepszy moment na wykrycie problemu zdrowotnego jest zanim pojawią się objawy.💙😺 🧡 Martyna Kocia behawiorystka Założycielka CatZone – Strefa Kotów

CatZone ByMartyna - StrefaKotów

Porady - Blog

Znalazłaś kocięta? Co robić? Przewodnik krok po kroku

Jak prawidłowo dokarmiać koty wolno żyjące?

Kiedy natychmiast jechać z kotem do weterynarza?

Adopcja kota – proces 3-3-3.

28 czerwca – Dzień Nieporzucania Zwierząt.

Dzień Świadomości Raka Prostaty.